Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is een hoogtijdag van de indian summer. Het is meer dan 20º Celsius. Zo’n dag waarop je allerlei soorten kleding ziet. Zomerse hemdjes, t-shirts, korte rokjes, maar ook al jacks en hier en daar een shawl en de halflange … Lees verder →

Het was al weer een tijdje geleden dat we naar de film waren geweest. Gisteren was het weer eens zo ver. We zijn tenslotte niet voor niets vriend van het plaatselijke filmtheater. Mooi toch steeds weer 2 euro korting op … Lees verder →

Het gebeurde bij het Heerendiner. Ik weet ook niet waarom, maar het Heerendiner wordt geschreven met een hoofdletter en dubbel ee. Het Heerendiner is de jaarlijkse opstart van het nieuwe seizoen van mijn mannenclub. Nee, geen Heerenclub, dat zou te … Lees verder →

Sinds kort hebben we weer een nieuwe tijdelijke huisgenoot. De dochter van vrienden van ons zal een tijdje bij ons op kamers wonen. Zij moet stage lopen in het ziekenhuis, heeft wat onregelmatige werktijden en dan is het handiger wat … Lees verder →

Ik krijg een mailtje van Albert Heijn. Het begint amicaal met Beste Jan en dan het verzoek of ik mee wil doen aan enquête, zodat hij mede op grond van mijn antwoorden de dienstverlening nog betert kan maken. En de … Lees verder →

Het gaat niet goed met Thomas. Voluit heet hij Thomas Oscar Maria. Een enkele keer figureerde hij al in een blog. Nu weet ik dat er mensen zijn die niets zo vervelend vinden als een blogger die over zijn kat … Lees verder →

Mijn leven lang, op de eerste acht jaar na, heb ik overgewicht. Ik had bijna geschreven: word ik geplaagd door overgewicht. Maar dat zou de zaken minder rooskleurig hebben voorgesteld dan dat ik ze beleefd heb. Natuurlijk was mijn forse … Lees verder →

Hij figureerde een paar keer in mijn blogs. Mijn vriendje van vroeger. We woonden bij elkaar om de hoek. Van mijn vierde tot mijn veertiende waren we hartsvrienden. Deelden alles. Totdat hij naar het Canisius College ging en ik naar … Lees verder →

Ergens in een bijna vergeten kast op een nog meer vergeten plank ligt een hoed van mij te verstoffen. Hij ligt daar al jaren. Ooit gekocht, zelden gedragen. Het was een opwelling. Misschien wel een eerbetoon aan mijn vader. Die … Lees verder →