Auteursarchief: Jan Roelofs

Nederland doucht te lang. Dat bericht bereikte mij gisteren via verschillende kanalen. Als ik zo’n zinnetje hoor of lees krijg ik direct een beeld van 17 miljoen Nederlanders die allemaal tegelijk onder de douche staan. 17 miljoen bloteriken onder een … Lees verder →

Zoonlief is naar de kapper geweest.Telkens als hij geweest is, is het een verrassing te zien welke coupe hij nu weer heeft gekozen. In al die jaren dat ik hem nu ken heb ik alle haardrachten bij hem gezien. Van … Lees verder →

Niets is zo ontspannend als deelnemen aan een vergadering die er niet toe doet. Maakt niet uit of er iets besloten wordt of niet en de notulen van de bijeenkomst kunnen eigenlijk al geschreven worden voordat de de opening heeft … Lees verder →

Ik kijk uit mijn keukenraam. Het raam van de keuken van het bovenhuis. Gade en ik wonen in een dubbelhuis. Een bovenhuis en een benedenhuis. Vanuit het keukenraam van het benedenhuis zie ik de tuin. De achtertuin. Die keuken ligt … Lees verder →

We zijn er dit weekend eens goed voor gaan zitten. Gade had zin na een paar drukke dagen met veel sociaal verkeer het eens even heel lekker rustig aan te doen. Voor ons, ouder echtpaar zonder thuiswonende kinderen, zoals wij … Lees verder →

Zou ik een middeleeuwer willen zijn? Dit weekend is de stad vergeven van de Nijmegenaren die zich gehuld hebben in middeleeuwse gewaden. Vaak minutieus nagemaakt, met oog voor het kleinste detail. Het is Gebroeders van Limburgweekend. Genoemd naar drie schilderende … Lees verder →

Hij heeft het de laatste tijd wel voor zijn kiezen gehad. Jarenlang woonde mijn neef T met zijn zus in het boerderijtje waar hij geboren was. Het was bijna een huishouden. Broer en zus. Nooit getrouwd. Was er nooit zo van … Lees verder →

Ik ben de zoon van een bakker. Op preciezer te zijn van een bakkersknecht. Mijn vader had geen eigen bakkerij. Ik heb hem niet anders gekend dan als bakker. In een heel ver verleden is hij ook nog even postbode … Lees verder →

Er lijkt een trendje te ontstaan in column-land. Of is het toeval en is er helemaal geen sprake van een trend. Maar in twee dagen lees ik columns waarin de columnisten druk zijn collega’s de maat te nemen. In Trouw … Lees verder →

Soms komt het mij voor dat de mens niet zonder vijanden kan. Als het even lijkt of we ze niet meer hebben dan creëren we ze wel. Vijanden bestrijden we het liefst te vuur en te zwaard, met oorlog Als we … Lees verder →