Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is nu al weer bijna 50 jaar geleden dat ik in Amsterdam stage liep bij de Stichting Nederlandse Pantomime. Die stichting was gehuisvest in een oud schoolgebouw aan de Haarlemmer Houttuinen. Onder die stichting vielen een mimeschool, een theatergroep, … Lees verder →

Een Vriendin is jarig. Het is een Vriendin met een hoofdletter. Zij viert haar verjaardag met een plezierige ontvangst aan het eind van de middag tot vroeg in de avond. Die bijeenkomst heeft ook altijd een soort reüniekarakter. De meeste mensen … Lees verder →

Bij het Kruidvat loop ik de overbuurman tegen het lijf. De aankoop van toiletpapier is het wat ons voor even bindt. Hij is voor mij aan de beurt. Ik ben wat onhandig aan het manoeuvreren met kleingeld, sleutels vallen op … Lees verder →

Sinds vanmorgen weet ik dat ik er een heb. Twee zelfs. Een kuitbeen. De podotherapeut vond dat het niet helemaal goed stond, het kuitbeen van het rechterbeen. Hij pakte een hamertje en een een soort stomp beiteltje. Hij gaf twee … Lees verder →

Ik ben drie keer in Berlijn geweest. De eerste keer is meer dan 25 jaar geleden. Ik weet niet meer precies wanneer, maar wel dat het voor 1989 was. De muur stond er nog in al zijn afschrikwekkende glorie. Ik … Lees verder →

Het is druk, heel druk in het museum als daar de openingsmanifestatie van de Biënnale Gelderland 2014 plaatsvindt. Het is er zo druk dat in het volgepakte trappenhuis de openingshandeling aan de meeste toeschouwers voorbij gaat. Niet te zien. We … Lees verder →

We worden te oud en we houden niet van oude mensen. Dat is de simpele en zonder enige opsmuk gebrachte verklaring voor de misstanden in heel veel verzorgingshuizen. Die verklaring komt niet uit mijn mond, maar wordt met verve gedebiteerd … Lees verder →

Ik moet even langs bij de afdeling burgerzaken. Om de een of andere reden moeten ze weten wanneer ik beëdigd ben als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. Op zich is het natuurlijk vreemd dat zij in hun eigen archieven … Lees verder →

De media staan bol van het feit dat 25 jaar geleden de Berlijnse muur viel. En heel veel van die berichten beginnen dan met het memoreren van het feit dat je nog heel goed weet waar je was , toen … Lees verder →

Het zou bijna de titel van een gedicht kunnen zijn. Zondagsrust. Er ontrolt zich een arcadisch landschap, grazige weiden, blauwe lucht, een enkel wit wolkje, een zoel windje. De hemel op aarde. Geen ongewenst geluid verstoort de rust. Er is … Lees verder →