Auteursarchief: Jan Roelofs

Als het net zo’n winter wordt als vorig jaar, heb ik een volstrekt overbodige handeling aan mijn auto laten doen. Dan zijn er voor niks winterbanden ondergezet. Maar ja, het leven hangt van onzekerheden aan elkaar, dus heb ik , … Lees verder →

Vandaag, een dag na Allerzielen, lijkt de herfst dan toch echt begonnen. Het weer van vandaag had beter bij gisteren gepast. Toen was het nog redelijk aangenaam buiten. Zo aangenaam dat de man op zijn fiets stapte en weer eens naar … Lees verder →

Ik heb geen flauw idee waarom dat woord opeens bij mij opkwam. Ik zat in de auto terug naar Nijmegen na een uitstekende en copieuze maaltijd bij vrienden. Na het eten keken we samen naar het altijd weer vermakelijke ‘De … Lees verder →

Jarenlang was het Gade zelf die mijn haar knipte. Met redelijk vaardige hand. Ik kreeg althans van de buitenwacht geen opmerkingen dat ik er onverzorgd uitzag. Maar om de een of andere reden bezoek ik nu met enige regelmaat een … Lees verder →

Het nieuws leek nog zo vers dat mijn krant van hedenochtend er nog geen aandacht aan kon besteden. Die was nog te druk met het overschrijven van de conclusies uit het rapport over de woningbouwcorporaties. Maar de radionieuwsdienst en teletekst … Lees verder →

Ik tik mijn dagelijkse stukjes met twee vingers. De wijsvingers. Dat gaat met een gezapige snelheid, die schraal afsteekt bij het blind typen dat ik andere wel eens zie doen en dat ook nog zo goed als foutloos. Het rustige … Lees verder →

Ik heb 280 vrienden. Althans volgens Facebook. Maar facebookvrienden vallen maar in enkele gevallen samen met je echte niet-virtuele vrienden. En hoeveel echte vrienden kan een mens aan? En wat is een vriend? Hoe omschrijf je de grenzen tussen kennis en … Lees verder →

Op 4 oktober 2014 schreef ik over het hoe en waarom van de aanschaf van een nieuwe matras. Die overwegingen hoef ik hier niet te herhalen. Wie daar werkelijke in geïnteresseerd is bladere via het archief gerust terug. Bovendien is … Lees verder →

Het is al weer heel lang geleden dat ik het boekje ‘De moordenaar van Ouagadougou’ cadeau kreeg. Het was een presentje van iemand die naar die stad vertrok om er een tijdje te wonen. Haar man ging daar werken en zij … Lees verder →

Ik was gisteren op verjaardagsvisite. Ik heb niets tegen verjaardagen. Integendeel zou ik haast zeggen. Ik vier mijn verjaardag ook elk jaar weer op gepaste wijze. Met kaasblokjes en schijfjes leverworst. En op de dag zelf. Dat is voor mij … Lees verder →