Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is zo’n zondag waar niets op het programma staat. Niets anders dan de vaste rituelen die bij een zondagochtend horen. Ik schrijf mijn stukje, Gade gaat naar het zwembad om haar wekelijkse baantjes te trekken. Als ze daarvan terugkomt … Lees verder →

Het is een prachtige zaterdag. In ieder geval voor een zaterdag ver in november. Maar de zon wordt deze dag buitengesloten door de grote gordijnen van de foyer van de Stadsschouwburg. Die foyer biedt een podium voor de viering van … Lees verder →

Het laatste wat een vis ontdekt is water. Daar waar je midden in zit, waar je voor je bestaan zelfs van afhankelijk bent, dat ontdek je eigenlijk pas het je gaat ontbreken. Dat is mogelijk een wat zware vergelijking voor … Lees verder →

Dit wordt een tekstrijk weekendje. Dat begint nu met het schrijven van dit stukje, nummer zoveel in een lange reeks. Mijn dagelijkse plichtpleging die zin geeft aan mijn bestaan of in ieder geval wat structuur aan de dag. Als ik … Lees verder →

Toen ik klein was, heb ik nooit een lijstje gehad van wat ik wilde worden. Ik heb nooit geambieerd om buschauffeur te worden, laat staan brandweerman. Ik heb tot op hoge leeftijd niet geweten wat ik wilde worden. Mijn keuzes … Lees verder →

Achter in de tuin, weggedrukt tegen een muur en inmiddels wat overwoekerd door klimop, staat een grafsteen. De steen dekte ooit een graf op een groot kerkhof. Dat graf zou geruimd gaan worden. Het werd nooit meer bezocht, er werd nooit … Lees verder →

Stel dat ik een profiel zou moeten opstellen voor een contactadvertentie of datingsite, dan zou daar zeker in komen staan dat ik geen café-type ben. Zelden of nooit bezocht ik na mijn studententijd in de avonduren een café als uitgaansgelegenheid. … Lees verder →

Ik heb nu sinds een jaar 8 zonnepanelen op mijn dak liggen. Met veel genoegen zag ik de meter ook daadwerkelijk teruglopen. En in de afgelopen tijd ben ik ook officieel stroomleverancier geworden. Zo officieel zelfs dat ik de BTW … Lees verder →

We gaan naar de bioscoop. Het is een Russische film. ‘Leviathan’. Nee, ik ga de film hier niet navertellen. Maar het is het aangrijpende verhaal van de strijd van de eenling tegenover de corrupte almacht. Niet voor niets is het Bijbelboek … Lees verder →

Op de radio hoor ik Paul de Leeuw. Het gaat over een project dat hij onderhanden heeft. Hij gaat een aantal liedjes van Robert Long opnieuw uitbrengen. Althans een selectie. Robert Long. Hoe lang is dat niet geleden. Het brengt … Lees verder →