Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik ben weer lid geworden van een panel. Een internetpanel. Ik had mij al ooit opgegeven voor het 1-vandaagpanel en lever zo mijn bijdrage aan de mening van de zwijgende meerderheid, maar minstens even vaak de zwijgende minderheid. Van tijd … Lees verder →

Het afgelopen weekend hing van de verjaardagsfeesten aan elkaar. Het begon al op vrijdagavond toen schoondochter haar verjaardag vierde, de dag daarop een voormalige schoonzus die 70 werd en gisteren dan nog een aangetrouwde nicht van Gade die het kroonjaar … Lees verder →

Ik dacht altijd mijn stad te kennen. Ik ben hier geboren, opgegroeid, zeg maar gerust verankerd. Maar een paar jaar elders gewoond. Ik stond mij er op voor elk plekje in de stad wel te kennen, tenminste elk plekje bezuiden … Lees verder →

Schoondochterlief, onmogelijk woord, maar terechte omschrijving, verjaart. Zoonlief  heeft min of meer een verrassingsfeestje voor haar georganiseerd. Door de loslippigheid van een van de genodigden is het toch wat minder verrassing geworden omdat die zich een paar dagen eerder bij … Lees verder →

Het is nu al weer een paar dagen geleden dat het noodweer toesloeg. Midden in de nacht, we waren nog maar nauwelijks in slaap, werden we ruw gewekt door kletterende regen tegen de ramen en rollende donders en flitsende  bliksems … Lees verder →

Soms denk ik wel eens dat het bekende  Kinderen voor Kinderenliedje “Ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd” voor mij geschreven is. Er hoeft maar iets te gebeuren en er komt een min of meer toepasselijk liedje in … Lees verder →

Ik herinner mij niet meer dat mijnheer Blom, mijn leraar Frans, destijds, in de jaren 60 van de vorige eeuw uitgebreid stil heeft gestaan bij Tartuffe van Molière. Wel bij andere toneelstukken van die schrijver en ook bij de Cid … Lees verder →

Mogelijk is het u ontgaan, maar vandaag , 1 september 2015, is niet alleen de meteorologische herfst begonnen, maar is ook in Nederland de ondertrouw afgeschaft. Nu wil ik het verder niet hebben over dat vreemde fenomeen dat er twee herfsten … Lees verder →

“Het is mooi lid te zijn van een mecenaat.” Met die woorden opende de voorzitter van het bestuur de jaarlijkse bijeenkomst van het Mecenaat. Ik schrijf dat nu maar met een hoofdletter, omdat het de eigennaam blijkt te zijn van … Lees verder →

Het gras in buurmans tuin is altijd groener. Althans zo wil het gezegde. Nu valt dat in ons geval nogal mee, maar wat in ieder geval de tegeltjeswijsheid te boven ging was dat zijn heg wel veel hoger was dan … Lees verder →