Auteursarchief: Jan Roelofs

“Met een tevreden glimlach hangt de rechter zijn toga op een knaapje. Het is lang geleden dat hij zo’n helder vonnis heeft geveld.” Zo begint de roman  die ik nooit ga schrijven. Ik schrijf veel, elke dag dit stukje. Dat noodt … Lees verder →

En opeens wordt Nijmegen verrast met de instroom van 3.000 vluchtelingen. Ze zullen tijdelijk, tot uiterlijk juni volgend jaar, opgevangen worden in de bossen van Heuemensoord. Ik schrik van de reacties op dit voornemen die op de gemeentelijke webpagina staan. … Lees verder →

Dit wordt een zweverig stukje. Het gaat over vriendschap en over hoe je dat overkomt. En wanneer noem je iemand een vriend en hoeveel vrienden heb ik eigenlijk. Toen ik nog heel klein was, was het heel duidelijk. Ik was … Lees verder →

Het is uitverkocht. Er kan geen man meer bij. Mannen zijn toch al in de verre minderheid. Misschien 10 van de 150 bezoekers zijn geen vrouw. Vrouwen lijken nu eenmaal meer te lezen dan mannen, dus helemaal onlogisch is het … Lees verder →

Ik had vanochtend twee huwelijken. Een al om kwart voor tien, de ander om half twaalf. Dat betekende een pauze van ruim anderhalf uur tussen beide ceremonies. En wat doe je dan in die 90 minuten. Nauwelijks tijd genoeg om … Lees verder →

We zijn op weg naar wat wel eens de laatste barbecue van het seizoen zou kunnen zijn. Barbecue hoort bij zomer en die lijkt nu voorbij. De maaltijd vindt gelukkig binnen plaats in een tot bistro omgetoverde schuur. En dat … Lees verder →

Er was een tijd dat ik als sociaal-democraat ook nog een partij had die die gevoelens deelde. Gevoelens, meer dan een overtuiging, want je moet wat je vindt durven te relativeren. Het was in de tijd dat de leuze was dat … Lees verder →

Vandaag is het de ‘Dag van de Scheiding’. Ik heb dat niet zelf verzonnen, maar het is bedacht door de Bond van Echtscheidingsadvocaten. Dat bond verzin ik zelf, kan net zo goed Unie of Vereniging of Genootschap zijn. Op de … Lees verder →

Ik schreef al eerder uitgebreid over de strapatsen van Guus, de ruwharige dwergteckel van Zoonlief. Guus wordt door hem liefdevol opgevoed en omringd met de zorg die zo’n jonge hond nodig heeft. Een van de stappen in die opvoeding is … Lees verder →

In mijn agenda van 2006 staat op 28 november in dikke zwarte inkt geschreven 20.00 Joost Zwagerman. Het is nu bijna 9 jaar geleden dat ik voor “De Wintertuin” hem sprak over zijn zo net verschenen uitgebreide bloemlezing korte verhalen, in … Lees verder →