Auteursarchief: Jan Roelofs

Ooit, in een nog romantisch Nederland , waren de weiden gestoffeerd met roodbont en zwartbont vee. Koeien in overvloed, niet opgesloten in grote melkstallen, waar ze in een mechanische omgeving tot productie-eenheden werden. Het was in die jaren dat de … Lees verder →

Mijn overbuurvrouwen konden geen genoeg van hun bruiloft krijgen. Een paar weken geleden een mooie huwelijkssluiting, later die dag gevolgd door een feestdiner opgeluisterd door alles wat bij zo’n bruiloft hoort. Mooie toespraken, grappige intermezzi, kundig gemaakte filmpjes. Een mooie … Lees verder →

Ik was weer op mijn geregelde driemaandelijkse controle. Vooropgesteld zij dat ik me prima voel. Behalve dan mijn voeten en benen, die lopen en staan nu niet meer tot mijn meest favoriete bezigheid maken. Maar verder voel ik me prima. … Lees verder →

Voor mijn mannenclub is het seizoen weer begonnen. Traditiegetrouw begint dat met het Heerendiner. Dat is precies wat het zegt, een diner met heren. Toen ik meer dan twintig jaar geleden bij de club kwam was het dat nog meer. … Lees verder →

Ik ging naar Enschede om Turner te zien. Dat was ook een beste reden om een goede vriendin die daar in de buurt in een soort sprookjesbos woont op te zoeken en samen met haar naar het Rijksmuseum Twenthe, of zoals … Lees verder →

Ik heb een schrijfblok nodig. Over twee maanden komt het Nimweegse dictee er weer aan en ik moet weer aan de slag de 25 woorden die in dat dictee passen uit te zoeken. Dat doe ik niet op de computer, … Lees verder →

Ik heb niets met auto’s. Een automobiel is voor mij niet anders dan een voertuig dat mij bij voorkeur zonder haperen op de meest comfortabele wijze van A naar B en zo nodig weer terug moet brengen. Als ik mannen … Lees verder →

Eens in de zoveel tijd wordt een doorgaande straat bij mij in de buurt afgesloten. Aan het begin en het eind komen heuse dranghekken en ook de zijstraten worden vakkundig gebarricadeerd, een betere zaak waardig. Ik kan mijn woonerf alleen … Lees verder →

Een paar blogs geleden liet ik een nooit door mij te schrijven roman eindigen met ““Hij levert zijn toegangspasje in en weet dat het voorbij is. Hij is moederziel alleen.”  De afgelopen dagen  blijven die zinnen door mijn hoofd zingen. … Lees verder →

Vier keer per jaar spreek ik een column voor het Geschiedeniscafé. Het Geschiedeniscafé is geen echt café, het is een bijeenkomst waar in twee uur tijd twee onderwerpen de Nijmeegse geschiedenis betreffende worden behandeld in een korte causerie. Tussen die … Lees verder →