Auteursarchief: Jan Roelofs

Negen jaar geleden overleed een vriend. Een heel goede vriend met wie wij een heel bijzondere band hadden. En nog elk jaar op zijn sterfdag roept zijn vrouw ons bijeen. Ons, dat zijn de kinderen en partners, de kleinkinderen, een … Lees verder →

In de herfst van het vorige jaar heb ik mijn griepprik gehaald. Een jaarlijks ritueel waar ik mij altijd zonder aarzelen aan onderwerp. Ik ken de discussies over het al dan niet vermeende nut van de influenzavaccinatie. Dat woord alleen … Lees verder →

De wedstrijd Spanje-Rusland heeft heel mijn eindedagschema in de war gegooid. Twee keer vijfenveertig minuten waren niet genoeg om een winnaar aan te wijzen. Zelfs de dan volgende reglementaire 2×15 minuten verlenging leverde hetzelfde eenzijdige beeld, maar geen doelpunten op. … Lees verder →

Gade raadde mij aan weer eens een consult aan te vragen bij mijn rugspecialist. Want de rug speelt nog met enige regelmaat in meer of mindere mate op. Ik bel de praktijk van de specialist, maar krijg te horen dat … Lees verder →

Met enige regelmaat word ik door mij verder volstrekt onbekende mensen toegeknikt. Vaak zijn dat mensen die ik ooi, soms wel meer dan 20 jaar gelden in  de echt heb verbonden. Zij lijken bijna verbaasd dat ik hen niet onmiddellijk … Lees verder →

We zijn niet meer in Drenthe. Weer thuis, terug uit Dwingeloo, waar we ons inmiddels ook zeer thuis voelen. Vanochtend in alle rust gepakt, waarbij Gade opmerkt dat je voor vijf dagen in Nederland net zoveel mee neemt als voor … Lees verder →

We zijn nog steeds in Drenthe. Vandaag zullen in de loop van de dag Neef en zijn vrouw weer thuiskomen van hun korte uitstapje naar de grote stad New York. Ik ben nog nooit in New York geweest en van … Lees verder →

Eigenlijk is het weer om lekker buiten een boekje te lezen. Ik ben begonnen in ‘My name is Lucy Barton’. Het is sinds mijn verplichte literatuurlijst voor het HBS-examen voor het eerst dat ik een Engelstalig boek te hand neem. … Lees verder →

In Dwingeloo is het nog niet echt toeristentijd. Op maandag is ons koffiecafeetje gesloten. Dus drinken we deze ochtend onze koffie maar thuis. Wel even boodschappen gedaan, net als zaterdag waar in de plaatselijke drogist de winkeljuffrouw zagen trainen in … Lees verder →

Toen we een paar dagen geleden hier aan kwamen, in Drenthe dus om op het huis en de kat van mijn Neef te passen, lag er op de keukentafel een briefje en een cadeautje op ons te wachten. Op het … Lees verder →