Auteursarchief: Jan Roelofs

Ooit maakte ik een ballonvaart. Het was een verjaardagscadeautje van en met Gade. Op een winderige zomeravond stegen we op van de Goffertwei  om na een mooie tocht iets voorbij Veenendaal weer te landen. Zo maakte ik kennis met Nederland … Lees verder →

De nieuwe buurman woont er nu ongeveer een jaar. Maar in dat jaar is er niets gebeurd dat van ‘de nieuwe buurman’ gewoon ‘de buurman’ had kunnen maken. De nieuwe buurman heeft vast geen model gestaan voor de buurman in … Lees verder →

Vandaag is er weer stil gestaan dat 22 februari dag is dat Nijmegen in 1944 gebombardeerd werd. Zo rond half twee. Jarenlang werd er daarover in de stad gezwegen.  Het duurde enkele decennia voordat er iets als een officiële herdenking … Lees verder →

Op een plank in de kast waar nauwelijks meer gedragen kleding hangt, ligt een grote carnavalssteek. Veel gouddraad en fluweel. Ik kreeg die steek plus een orde toen ik in 2006 of daaromtrent werd opgenomen in de riddderloge van de … Lees verder →

Ik heb de rare gewoonte om als in de kruiswoordpuzzel in mijn lijfblad helemaal opgelost heb die van mijn handtekening te voorzien.Dat gebruik, dat wat mij betreft kan worden opgenomen in de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed, is er ooit … Lees verder →

Coquilles heeft Gade nodig voor een receptje. Onze vaste grootgrutter heeft maar een zeer bescheiden vis-afdeling. In niets te vergelijken met die van de meeste Franse supermarkten die meer soorten verse vis en verwante zaken in zijn met ijsblokken gekoelde … Lees verder →

Tegen mijn verwachting in zit de grote concertzaal maar half vol. De optredende zanger en het strijkorkest dat hem begeleidt hebben wereldfaam. Jaren geleden waren wij ook bij een concert van hem. In Amsterdam, het Concertgebouw, een afgeladen grote zaal. … Lees verder →

Zoals Nederland een land is van tulpen, molens en klompen zo is Parijs de stad van de Eiffeltoren, metro en de Seine. En natuurlijk van de ‘clochard’, onlosmakelijk aan die stad verbonden. Clochards, dakloze bedelaars, zo heten ze daar. Overal … Lees verder →

Ik draag nog zelden een colbertje. Laat staan een kostuum. De jaren dat ik dagelijks jasje-dasje droeg liggen al ver achter mij. Mijn daagse outfit is een trui boven een jeans. Ik heb  ook het idee dat ik veel minder … Lees verder →

Met stille bewondering kan ik kijken naar portretten die een schilder van zichzelf heeft gemaakt. Hij neemt afstand en bekijkt zich met eigen ogen als ware het andermans. Een goed zelfportret getuigt van de kunde om niet alleen  vast te leggen … Lees verder →