Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is afgeladen druk in de plaatselijke boekhandel. De schrijver die zich zo nauw met de stad verbonden voelt, ook al is hij meer dan 40 jaar gelden van hier vertrokken, zal het eerste exemplaar van zijn nieuwste roman aan … Lees verder →

De vraag lijkt niet meer of, maar veel meer wanneer het coronavirus dicht bij zal toeslaan. Het aantal patiënten neemt hand over hand toe en de eerste dode is al gevallen. Een man van 86. Nu is dat niet echt … Lees verder →

Soms neem je afscheid van mensen in de vage wetenschap dat je ze waarschijnlijk nooit meer zult zien. De wissels staan zo dat je bij elkaar uit het zicht verdwijnt. Zo half en half spreek je af dat je nog … Lees verder →

Het staat goed in mijn agenda. 12.30 heb ik de afspraak. Voor het verhaal doet het er niet toe wat voor een afspraak. Half een. Ik heb het destijds niet alleen goed afgesproken, maar de hele ochtend weet ik dat … Lees verder →

Ik ben vandaag naar een crematie geweest. Een overbuurman is gestorven. Ik schreef al eerder over hem. En nu hoorde ik veel meer over hem dan dat ik ooit geweten had. Over zijn muziek, zijn reizen. En nu het absoluut … Lees verder →

Normaal gesproken ben ik niet zo van de uitbundige schaterlach. Ik hoor mij zelf zelden uitbundig op de dijen kletsen en slecht sporadisch komt het voor dat ik pijn in de kaken heb van het lachen of in zo’n collectieve … Lees verder →

Een briefje is, ondanks email en ander berichtenverkeer, nog een heel belangrijk communicatiemiddel. “Dat geef ik je op een briefje” is zelfs een staande uitdrukking geworden die volgens mijn Nederlandse spreekwoorden, spreuken en zegswijzen van K. ter Laan (uitgeverij Elsevier) … Lees verder →

Ik ben in een bovenhuis geboren. Bovenhuizen hebben geen tuin. Tot mijn 25ste heb ik altijd in bovenhuizen gewoond. Van daaruit verhuisde ik naar een galerijflat en ook galerijflats hebben geen tuin. Pas toen ik 30 was betrok in een … Lees verder →

Chris hoorde bij ons straatje. Dagelijks slofte hij gebogen, soms wel twee, drie keer op een dag, van zijn huisje iets verderop in de straat naar de supermarkt aan de overkant.  Daar  dronk hij dan een gratis koffie uit een … Lees verder →

Ik heb mij nog niet erg druk gemaakt over de uitbraak van het Corona-virus. Zeker in het begin niet. China leek me toch tamelijk ver genoeg weg om mij zorgen te maken. En hoesten, proesten en kuchen doe ik al … Lees verder →