Auteursarchief: Jan Roelofs

De pandemie die nu al een hele tijd in zo goed als de hele wereld huishoudt  heeft er ook voor gezorgd dat tal van min of meer slapende woorden weer tot het daagse spraakgebruik zijn gaan behoren. Het woord pandemie … Lees verder →

Gisteren stond ik weer eens in de krant. De Gelderlander besteedde veel aandacht aan het webinar van de Radboud Universiteit dat gewijd was aan het Nimweegs, het hier weinig nog gesproken sociolect waar ik mijn hart aan heb verpand. Naast … Lees verder →

Ze hadden niet gedacht dat het er dit seizoen nog van zou komen. De restricties die er van bovenaf waren opgelegd leken het onmogelijk te maken om weer een reeks traditionele dinsdagavond orgelconcerten te programmeren. Een programma maken, dat was … Lees verder →

Jaren lang vierde ik op uitbundige wijze mijn verjaardag. Een huis vol volk, pannen met eten en heel veel drukte. Dat waren de kenmerken van mijn verjaardagen die altijd binnenshuis  gevierd werden. Mijn geboortedag valt samen met het begin van … Lees verder →

We zijn er allemaal weer, een jaar later. Of eigenlijk lang niet allemaal. Toen waren we er met honderden. Allemaal mensen die haar gekend hadden, haar waardeerden, van haar hadden gehouden en op die zomers dag een jaar geleden op … Lees verder →

Nee, het is heus geen tikfout. De titel van dit stukje is inderdaad  ‘Rouwfeestje’. Vandaag vierde ik alweer voor de zoveelste keer het jaarlijkse rouwfeestje. Zo noemde een van de gasten deze jaarlijkse bijeenkomst waarop we de sterfdag van een … Lees verder →

Alhoewel wij niet dichterbij Duitsland kunnen zijn als wij de afgelopen dagen hebben gedaan, de overkant van de straat is Duitsland, zijn we eigenlijk de grens niet over geweest.We hebben de smeekbede van Rutte en de zijnen ter harte genomen … Lees verder →

In de krant lees ik dat je van verveling dood kunt gaan. Hoe en en wat je precies zou moeten doen om dat te kunnen weet ik niet. Ik had aan de kop van het artikel genoeg om het er … Lees verder →

Van tijd tot tijd, als ik niet beters te doen heb, stel in mij wel eens de als…dan vraag. Het is heerlijk te fantaseren wat er gebeurd zou kunnen zij als ik op een bepaald, misschien wel toevallig moment niet … Lees verder →

Ik weet niet of het aan ons ligt of aan de goddelijke plek waar wij deze dagen verblijven. De hoge bomen in het parkachtige deel van de tuin geven een koele schaduw waar het meer dan goed toeven is bij … Lees verder →