Auteursarchief: Jan Roelofs

Hij herinnert zich nog de tijd dat het pleintje niet meer was dan de parkeerplaats voor een paar auto’s. Veel meer ruimte bood het pleintje niet. Het was ooit heringericht. De winkels die aan het pleintje lagen waren inmiddels gesloten. … Lees verder →

Nee, Nijmegen laat zich zijn Vierdaagse niet afpakken. Nooit niet, die twee horen bij elkaar. Op de een of andere manier zijn die twee in elkaar verweven geraakt. Een aantal decennia geleden was er een discussie of de Vierdaagse de … Lees verder →

Via Facebook kreeg ik van mijn neef uit het verre Frankrijk bovenstaand overzicht van de kans op overdracht van het virus. Als dit overzicht de werkelijkheid zou weergeven dan lijkt de discussie die op het ogenblik gevoerd wordt over het … Lees verder →

Een paar maanden geleden kwam het bericht. Dit jaar geen Vierdaagse in Nijmegen. Iets wat onverbrekelijk met elkaar verbonden leek, Nijmegen en de Vierdaagse zou dit corona-jaar minstens een keer overslaan. Deze week was het zo ver, de week van … Lees verder →

Dit is zo’n dag waarop er niets bijzonders gebeurt. Gade is naar de verjaardagsbijeenkomst van een vriendin en al vroeg vertrokken. Ik sta traag op, douche langer dan op milieutechnische gronden verantwoord is, geniet van het warme water. Bij het … Lees verder →

Binnen de kortste keren was mijn lichtkoepel die op het punt van bezwijken stond vervangen.Nooit eerder had ik meegemaakt dat een reparatie, ja zelfs vervanging van de koepel zo kort na de opdracht daartoe ook uitgevoerd werd. Lees mijn vorige … Lees verder →

De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand Door zolderramen, langs de lucht bewegen. Er zijn van die klusjes om, aan en in het huis waarvan je geregeld tegen elkaar zegt dat er hoognodig iets mee moet gebeuren. Vaak … Lees verder →

Nu al weer een paar jaar heb ik mijn lokale mobiliteit op peil weten te houden door het gebruiken van mijn driewieler. Omdat ik mijzelf, maar vooral ook Gade, mij niet meer op een tweewieler vertrouwde ben ik destijds overgaan … Lees verder →

Zijderus, Henri Zijderus. Langzaam zag ik hem weer voor mij. Jaren had ik niet aan hem gedacht, was ik zijn bestaan vergeten en was hij zelfs geen herinnering gebleven. Misschien had hij tot dat moment, tot die zondagmiddag wel nooit … Lees verder →

Bijna de hele jaren ’70 was het mijn wereld. Ik heb het over het buitencentrum Sint Walrick in de Hatertse Vennen. Het was het trainingscentrum van de Katholieke Verkenners die in die tijd fuseerden met drie ander organisaties, de Nederlandse … Lees verder →