Auteursarchief: Jan Roelofs

De zondag is zonovergoten. In mijn agenda staat helemaal niets. Op zich niet uitzonderlijk. Maar vaak staat er in het weekend toch een bezoekje of uitje gepland. Nu helemaal niets. Gade is naar de golfbaan. Ik golf niet meer. Dat … Lees verder →

“Nee, dan toch maar die bruinige.” Hickory”, zegt de verkoper. Zo blijkt die kleur in zijn jargon te heten. We zijn zo goed al aan het eind van de onderhandelingen, waarin  afgedongen en geprobeerd wordt, nog een mogelijkheid geopperd, waar navigatie misschien, … Lees verder →

Zoonlief heeft gevraagd of ik met hem wat kastjes wil ophalen. Kastjes uit de boedel van een oude kennis die onlangs haar appartementje heeft moeten ruilen voor een kamer in een zorgcentrum. Ex is weken druk geweest de verhuizing te … Lees verder →

Ik had me al helemaal verzoend met het idee dat ik het fotoalbum nooit meer terug zou zien. Het album dat ik had laten liggen op de reünie van mijn klas van 1968. Misschien had een ijverige schoonmaker de witte … Lees verder →

Ik had, dacht ik, al op alle mogelijke plaatsen gezocht waar het misschien kon liggen. Ergens in huis moest het album toch zijn, het album met foto’s uit mijn akademietijd in het midden van de jaren 60 van de vorige … Lees verder →

1968 was een roemrucht jaar. Niet alleen vanwege de studentenopstanden in Parijs die een grote verandering leken in te luiden. Als je dat na zo veel jaar nog eens beschouwt, blijkt het allemaal nog al mee gevallen te zijn. Dan … Lees verder →

Ik heb nog een papieren agenda. Al sinds jaar en dag is dat een handzaam boekje, waar ik in een oogopslag kan zien wat mijn programma voor een week is. Zeven dagen op twee pagina’s. Zo’n papieren agenda moet je … Lees verder →

Ik kan het niet nalaten om met caissières, dienstertjes en wat die meer zij  een praatje te beginnen. Het is een onontkoombare gewoonte geworden. Oude man die denkt zich gezien te maken bij jonge vrouwen. Gade zegt dat het bij de … Lees verder →

Ik ben nooit een supersportief type geweest. Straalde ik ook niet uit. Op school, zowel de lagere als de middelbare, was ik meestal het jongetje dat bij het samenstellen van teams als laatste werd gekozen. Van mij was geen snelheid, … Lees verder →

Naast mijn dagelijks in eigen beheer uitgegeven stukje, schrijf ik van tijd tot tijd op verzoek ook nog een kort tekstje, een column, soms een versje of een toespraak. Stelt allemaal niet veel voor, maar het bevredigt mijn lust tot … Lees verder →