Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik stel me voor dat ik een brief van de burgemeester had gekregen. En met mij nog een paar honderd mensen in de buurt. En dat de burgemeester ons in die brief vertelde dat iemand zonder volle achternaam een paar … Lees verder →

“Daar zou ik een boek over kunnen schrijven.” Dat is een verzuchting die ik van tijd tot tijd hoor. Niet doen, denk ik dan, er worden al zo veel boeken geschreven. Er wordt sowieso al heel erg veel geschreven. Vertel … Lees verder →

Tweede Pinksterdag. Raar fenomeen. Een vrije dag, maar elke relatie met het kerkelijke feest is verloren. Een dag voor de meubelboulevard. Maar we zijn al volledig ingericht. Gade heeft een ander idee. Ze heeft gehoord van een beeldenexpositie in Wageningen. … Lees verder →

Zon. Heel veel zon. Zon die er voor zorgt dat het terras in drie banen is verdeeld. Een zonnige, een schaduwrijke en dan weer een zonnige. Het gebouw dat vlak voor het terras staat zorgt voor de schaduwrijke baan. Zelfs … Lees verder →

Ik ben lid van een mannenclub, een herenvereniging zegt een enkele ijdeltuit. Volgens de statuten kunnen ook vrouwen lid worden, maar ik ben daar mordicus op tegen. Ik heb in de club duidelijk gemaakt dat als er vrouwen lid worden … Lees verder →

Ik had een huis in Hatert. Met vrouw en kinderen en een twee katten. En ik ging daar naar het voetballen kijken. Hatert, zo heette de club. SV Hatert. Langs de lijn raakte ik aan de praat. En zo kwam … Lees verder →

We hadden elkaar veel te lang niet gezien. Bijna twee jaar of daaromtrent. Niet dat we elkaar veel zagen, maar er was toch een zeker regelmaat te bespeuren. Zo een keer per kwartaal, misschien maar drie keer per jaar reisde … Lees verder →

Ik prik me te pletter. Er gaat bijna geen dag voorbij of ik prik me in pink of vinger om een druppel bloed te laten vloeien op een teststrip. Ik heb twee soorten teststrips en twee apparaten waar die strips … Lees verder →

Met een half oor luister ik naar de radio. Ik geniet van mijn ontbijt. Een dubbele boterham met kaas (30+) en tomaat en een mok thee. Een eenvoudig, maar smakelijk begin van de dag. Ik hoor hoe er geklaagd wordt … Lees verder →

Op het moment zelf had ik er niet meer aan gedacht. Leefde dan ook niet met Zoonlief mee toen hij voor zijn rijexamen opging. Voor de derde keer. Wat dat betreft is het echt een zoon van zijn vader. Ook … Lees verder →