Ik heb een ziel. Wat dat ook moge zijn. Ik ben meer dan dat wat krakkemikkige lijf van me, een handvol zintuigen en een wankel hart. Ik ben ook mijn denken, mijn voelen, mijn vreugde, verdriet, mijn angst en mijn moed. Ik heb een ziel. Maar of die het eeuwige leven heeft? Ik zou het niet kunnen zeggen. Ja, ik zou het misschien wel kunnen zeggen, maar ik weet niet of ik mezelf dan zou geloven. Soms denk ik wel eens dat het straks allemaal helemaal voorbij is. Een rustgevend niets. De rest is stilte zegt Hamlet. En Bloem dichtte: “Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij.” Het zou me niet tegenvallen, als er niets meer zou zijn. En als er wel wat is, dat zien we dan wel weer. Voorlopig hou ik het er maar op dat ik een agnost ben. Los van de betekenis vind ik het ook een mooi woord. Gewoon qua beeld en klank. Als ik het niet was, zou ik het daarom al willen zijn. Iemand die het niet weet. En zich er ook niet voor schaamt dat hij het niet weet.
Terug naar de ziel. Nu ik weet dat over een paar maanden mij een fikse operatie staat te wachten heb ik het gevoel dat Goethe Faust laat zeggen: “Zwei Seelen wohnen, ach! in meiner Brust.” De ene ziel dat ben ik zelf, zoals ik me al 66 jaar ken. Of beter gezegd de ziel die al die tijd in mij woont. En de andere ziel is een wisselziel, die al naar gelang van tijd en omstandigheden zich aanpast. De ziel die opspringt van vreugde, maar ook de ziel die mateloos huilt bij uitbundig verdriet. En nu is het van tijd tot tijd de ziel de angstig opziet tegen wat hem te gebeuren staat. Maar het is ook diezelfde ziel die verwachtingsvol afwacht hoe het straks na de ingreep zal zijn. Twee zielen die om voorrang strijden. Mijn daagse ik en mijn wisselziel. Soms een worsteling, maar zielig? Nee dat niet.
Archieven
- oktober 2021
- juli 2021
- mei 2021
- april 2021
- maart 2021
- februari 2021
- januari 2021
- december 2020
- november 2020
- oktober 2020
- september 2020
- augustus 2020
- juli 2020
- juni 2020
- mei 2020
- april 2020
- maart 2020
- februari 2020
- januari 2020
- december 2019
- november 2019
- oktober 2019
- september 2019
- augustus 2019
- juli 2019
- juni 2019
- mei 2019
- april 2019
- maart 2019
- februari 2019
- januari 2019
- december 2018
- november 2018
- oktober 2018
- september 2018
- augustus 2018
- juli 2018
- juni 2018
- mei 2018
- april 2018
- maart 2018
- februari 2018
- januari 2018
- december 2017
- november 2017
- oktober 2017
- september 2017
- augustus 2017
- juli 2017
- juni 2017
- mei 2017
- april 2017
- maart 2017
- februari 2017
- januari 2017
- december 2016
- november 2016
- oktober 2016
- september 2016
- augustus 2016
- juli 2016
- juni 2016
- mei 2016
- april 2016
- maart 2016
- februari 2016
- januari 2016
- december 2015
- november 2015
- oktober 2015
- september 2015
- augustus 2015
- juli 2015
- juni 2015
- mei 2015
- april 2015
- maart 2015
- februari 2015
- januari 2015
- december 2014
- november 2014
- oktober 2014
- september 2014
- augustus 2014
- juli 2014
- juni 2014
- mei 2014
- april 2014
- maart 2014
- februari 2014
- januari 2014
- december 2013
- november 2013
- oktober 2013
- september 2013
- augustus 2013
- juli 2013
- juni 2013
- mei 2013
- april 2013
- maart 2013
- februari 2013
- januari 2013
- december 2012
- november 2012
- oktober 2012
- september 2012
- augustus 2012
- juli 2012
- juni 2012
- mei 2012
- april 2012
- maart 2012
- februari 2012
- januari 2012
- december 2011
- november 2011
- oktober 2011
- september 2011
- augustus 2011
- juli 2011
- juni 2011
- mei 2011
- april 2011
- maart 2011
- februari 2011
- januari 2011
- december 2010
- november 2010
- oktober 2010
- september 2010
- augustus 2010
Links
Oh lieve Jan,
Jouw angst en wanhoop voor wat komen gaat , voel ik zo….Vertrouwen. Vertrouw er toch maar op.
Genegen,
Babette
Jan,
ik steek altijd vor mensen die angstig zijn een wierrookje op om mijn medeleven te symboliseren. Vanavond gaat er eentje voor jou aan!
vriendelijke groet JH