Vier weken geleden was ik bij haar op bezoek. Ik schreef er over in mijn blog. Over de ooit zo sprankelende vrouw, die nu door een haar in de steek latend lichaam aan huis was gekluisterd. Ik eindigde dat blog met: “Na twee kopjes koffie, ik heb chocoladesoesjes meegebracht, vertrek ik weer. “Je moet gauw weer eens langs komen.” Ik neem me voor dat te doen. Bij haar op bezoek, zij kan er nauwelijks meer uit. Maar ik weet ook dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens.”
Ik heb het voornemen niet meer waar kunnen maken. Een paar dagen geleden is ze overleden. Gisteravond ben ik afscheid wezen nemen in het uitvaartcentrum. Ik trof de mensen die haar lief waren geweest en die ik kenden van haar verjaardagen. Haar broer, haar nichtjes, haar vrienden en vriendinnen. Ik realiseer me dat ik die mensen alleen maar ken via haar. Met geen van hen had ik rechtstreeks contact. En het besef kwam in mij op dat ik hen na de uitvaartsplechtigheid over een paar dagen zo goed als zeker nooit meer zal zien. Er wordt een periode echt afgesloten. De wereld wordt weer wat kleiner.
Nooit meer zal ik op bezoek komen in haar flat. Niet dat ik daar de deur plat liep, maar het was toch een vertrouwde plek. Haar verjaardagen waren een plezierig trefpunt van de mensen die haar kende. Elk jaar werden vaak weer de zelfde verhalen verteld en steeds weer werd daar hartelijk om gelachen. Een goede anekdote kan tegen herhaling.
Ik sta naast haar kist. De pijn is van haar gezicht verdwenen. Een maand geleden zag ik een krom gebogen oude vrouw. De pijn tekende haar lijf. Niet haar geest. In ons laatste gesprek bleef die alert. “Je moet gauw weer eens langs komen.” Ik ben er, maar zij heeft er geen weet meer van.
Op haar rouwkaart staat de aanhef “Ik heb een mooi leven gehad”. Goed dat ik daar een klein deel van mocht zijn.
Archieven
- oktober 2021
- juli 2021
- mei 2021
- april 2021
- maart 2021
- februari 2021
- januari 2021
- december 2020
- november 2020
- oktober 2020
- september 2020
- augustus 2020
- juli 2020
- juni 2020
- mei 2020
- april 2020
- maart 2020
- februari 2020
- januari 2020
- december 2019
- november 2019
- oktober 2019
- september 2019
- augustus 2019
- juli 2019
- juni 2019
- mei 2019
- april 2019
- maart 2019
- februari 2019
- januari 2019
- december 2018
- november 2018
- oktober 2018
- september 2018
- augustus 2018
- juli 2018
- juni 2018
- mei 2018
- april 2018
- maart 2018
- februari 2018
- januari 2018
- december 2017
- november 2017
- oktober 2017
- september 2017
- augustus 2017
- juli 2017
- juni 2017
- mei 2017
- april 2017
- maart 2017
- februari 2017
- januari 2017
- december 2016
- november 2016
- oktober 2016
- september 2016
- augustus 2016
- juli 2016
- juni 2016
- mei 2016
- april 2016
- maart 2016
- februari 2016
- januari 2016
- december 2015
- november 2015
- oktober 2015
- september 2015
- augustus 2015
- juli 2015
- juni 2015
- mei 2015
- april 2015
- maart 2015
- februari 2015
- januari 2015
- december 2014
- november 2014
- oktober 2014
- september 2014
- augustus 2014
- juli 2014
- juni 2014
- mei 2014
- april 2014
- maart 2014
- februari 2014
- januari 2014
- december 2013
- november 2013
- oktober 2013
- september 2013
- augustus 2013
- juli 2013
- juni 2013
- mei 2013
- april 2013
- maart 2013
- februari 2013
- januari 2013
- december 2012
- november 2012
- oktober 2012
- september 2012
- augustus 2012
- juli 2012
- juni 2012
- mei 2012
- april 2012
- maart 2012
- februari 2012
- januari 2012
- december 2011
- november 2011
- oktober 2011
- september 2011
- augustus 2011
- juli 2011
- juni 2011
- mei 2011
- april 2011
- maart 2011
- februari 2011
- januari 2011
- december 2010
- november 2010
- oktober 2010
- september 2010
- augustus 2010
Links
Gecondoleerd Jan
jan, uit je woorden begrijp ik dat je echt iemand,fysiek,bent verloren.
sterkte.