Categoriearchief: blog

De dag begint voor ons doen onstuimig. We weten dat het vroeg zou kunnen gebeuren, maar het is toch schrikken als op een voor ons nog veel te vroeg tijdstip de bel gaat. Een bel die door ons beider slaap … Lees verder →

Ik had een lekke band. Maar gelukkig had ik met de ANWB afgesproken dat voor een kleine jaarlijkse vergoeding de wegenwacht ook malheur aan mijn fiets zou verhelpen. Ik was altijd al gecharmeerd geweest van de adequate hulp die zij … Lees verder →

Ik weet niet precies welke genade er heeft gewerkt toen bijna 45 jaar geleden mijn zoon werd geboren. Maar het zijn maar gedeeltelijk mijn genen die hij heeft meegekregen, want hij is voorzien van een stel waar ik in het … Lees verder →

Mijn dag is niet compleet als ik niet mijn 300+ woorden heb geschreven. Het lijkt of de zin van mijn bestaan pas vorm krijg als ik aan een stukje heb gesleuteld. Het is een van de weinige verplichtingen die ik … Lees verder →

Er is een tijd geweest, al kan ik het mij bijna niet meer herinneren, dat ik nog liep als een kievit. Vreemde vergelijking overigens. In mijn diensttijd heb ik zelfs geoefend voor de Vierdaagse. Een fikse bloedblaar stond echt meedoen … Lees verder →

Ik kijk naar ‘De Slimste Mens’. Nu is dat maar een zeer betrekkelijke titel, want de winnaar die vanavond uit de bus rolt is al de twaalfde slimste mens. De Nederlandse uitvoering van deze quiz mist ten ene male de … Lees verder →

Net nu ik weer een beetje min of meer trouw kerkganger ben geworden is het Instituut weer in rep en roer. Ik mag toch hopen dat er geen oorzakelijk verband is tussen het een en het ander. Natuurlijk vind ik … Lees verder →

Het smartlappenkoor waar ik elke veertien dagen in zing is vanmiddag weer aan het nieuwe seizoen begonnen. Het is een koor waar de gezelligheid voorop staat. Grootse zangprestaties worden niet geleverd en ook niet verwacht. Twee maanden geleden sloten we … Lees verder →

Ik weet nog hoe ik schrok toen ik voor het eerst mijn eigen stem terug hoorde. Nu is schrikken misschien een iets te groot woord, maar ik was er van overtuigd dat wat ik hoorde niet mijn eigen stem was … Lees verder →

De professor verzamelt portretten, gesproken portretten. Ze dienen als een inspiratie voor een boek over de binding van tientallen mensen met hun stad. Nijmegen in dit geval. Ik ben een van de geïnterviewden die haar zijn levensverhaal vertelt, met name … Lees verder →