Categoriearchief: blog

Ik schreef al geregeld over de vrijheid die mijn driewieler mij verschaft. Ik ervaar het als een waar genot om er de stad mee door te crossen of op een fraaie plek in de Ooijpolder een kop koffie te aan … Lees verder →

Op 30 mei 2017 vertelde ik het verhaal van mijn kaviaar-allergie. Daar hoeven we het nu dus niet over te hebben, al blijft het natuurlijk een mooi en bijna niet te geloven verhaal. Een chique verhaal ook, zeker omdat ik … Lees verder →

Ik heb maar sporadisch contact met mijn familie. Ooms en tantes heb ik niet meer, maar nog wel een hele verzameling neven en nichten, kinderen van de broers en zussen van mijn vader en moeder. Mijn ouders hadden heel veel … Lees verder →

Ik heb er niets van op de radio gehord of via de tv gezien. Een bericht in de krant is mij ontgaan. Maar een vriend stuurde mij een whatsappje waarin hij mij condoleerde met het overlijden van Marceline Loridan. Bij … Lees verder →

Een van mijn ‘hidden pleasures’ is het kijken naar het programma waarin drie B&B’s op tv met elkaar vergeleken worden en de eigenaren kort bij elkaars accommodatie ondergebracht worden. Zij beoordelen elkaar door een bedrag in een enveloppe te stoppen, … Lees verder →

Een paar dagen geleden vierde mijn tatoeage zijn zilveren jubileum. Ik weet dat nog zo goed omdat een dag nadat ik mij met een piep klein roosje had laten versieren ik getuige was bij het huwelijk van een allerbeste vriendin. … Lees verder →

Ik word er altijd een beetje blij van als ik ze langs zie rijden. Zo’n volgeladen superbakfiets waar een stel kinderhoofdjes net boven de rand uitsteekt. Van die kleine guppies die genieten van het ritje van hier naar nergens, op … Lees verder →

Klaas is boos. Klaas is boos op de bisschop die hem uitschold voor hyperindividualist. Dat was niet aardig van de bisschop, dat was zelfs heel dom van de bisschop. Bisschoppen horen niet te schelden. Ze horen te verbinden, goede werken … Lees verder →

Fijn! We weten nu officieel wat we eerder niet hoorden te weten, maar wat door een lek al dagen geleden  boven kwam burrelen. Die kennis werd vandaag verpakt in heel veel, mij aansprekend ceremonieel, wuivend staatshoofd met familie, kamerheren, grootmeesters … Lees verder →

Hoe ik dood zou willen gaan? Ik heb het niet voor het zeggen, niemand heeft het voor het zeggen. Al is dat natuurlijk ook weer niet helemaal waar, zoals bijna niets  helemaal waar is, behalve dan dat als je ooit … Lees verder →