Categoriearchief: blog

Ik weet niet precies meer welke vakantie het was. Als je een fiks aantal keren in Frankrijk bent geweest, ga je ze door elkaar halen. Laat staan dat je nog weet welk jaar het precies was. Een fotoarchief met plaats … Lees verder →

Vandaag is het de 21e sterfdag van schrijver Frans Kellendonk. In 1950 werd hij in Nijmegen geboren. En nu al twaalf jaar wordt daar aan de Universiteit de Frans Kellendonklezing gehouden. Een dag voor zijn sterfdag was het de beurt … Lees verder →

Het is goed ergens bij te horen. Je voelt je verbonden en kunt je identificeren. Nu is de groep waar ik de afgelopen zondagavonden bij reken wel erg groot. Ik hoor bij de meer dan 5 miljoen Boer-zoekt-vrouwkijkers. Een echt … Lees verder →

Gade en ik zijn door de buurvrouwen uitgenodigd voor een copieus etentje in een aardig restaurant in een aanpalend dorp. Waarom we uitgenodigd zijn weten we niet precies meer. Waarschijnlijk hebben we iets goeds gedaan en worden daar op deze … Lees verder →

Op de uitnodiging stond geen uitdrukkelijk kledingvoorschrift. En zo kon het voorkomen dat tussen de wandelkostuums, zo heet dat nu eenmaal in  officiële invitatietaal, een enkele, en nu wat verdwaald lijkende smoking, rondliep. Het was een charity dinner. Direct vertaald … Lees verder →

Er loopt een krantenjongen door de straat. Hoe oud zal hij zijn? Maar net de leeftijd waarop je krantenjongen mag zijn, als hij dat al is. Zwarte krullenkop en klein. Traag duwt hij de buggy, waarin een stapel huis-aan-huisbladen. Misschien … Lees verder →

Hoeveel mensen zou je in je leven ontmoeten? En met ontmoeten bedoel ik dan niet toevallig tegen op botsen, sorry zeggen en verder lopen. Nee, er moet een moment van min of meer wezenlijk contact zijn. Een gesprek bij  een … Lees verder →

Het was zo’n dag die verblindt. Op de fiets spijt dat je toch geen muts hebt opgezet. Het is nog maar 5 graden als ik naar Ooij rijd voor mijn tweemaandelijkse onderhoud met mijn diëtiste, van wie ik al sinds … Lees verder →

Gisteren was het 7 februari. De sterfdag van mijn vader. Ik realiseer me dat hij al twee keer langer dood is, dan dat ik hem gekend heb. Hij is nu 43 jaar dood. Ik was 22 toen hij stierf. Mijn … Lees verder →

Vroeger, ja daar gaan we weer, waren alle zondagen bijna het zelfde. Om half tien naar de kerk, koffie drinken en dan ’s middags op bezoek of bezoek ontvangen. Als kind niets dan verveling die gestild werd met een leesboek … Lees verder →