Categoriearchief: blog

Halverwege Nijmegen-Enschede hangt nog een mistdeken over het land. Een decor dat beter bij de gelegenheid past waar ik naar op weg ben dan de stralende zon waarmee ik vertrek en waarmee ik ook zal aankomen. Ik ben naar een … Lees verder →

Ik grasduinde in  wat oude paperassen. Ooit in een ver verleden ben ik bezig geweest met mijn stamboom en kwam daar ook de moeder van mijn vader tegen. Zij werd  in 1856 geboren als Petronella de Wilt. Die naam staat … Lees verder →

Een fiets moet goed zichtbaar zijn. Te vaak erger ik mij als automobilist aan een rijwiel dat geen of zeer summier verlichting voert. Zo’n bungelend ledje van niks aan een bagagedrager of erger nog aan de capuchon van de berijder … Lees verder →

Hoe zeer kun je je aan een huis hechten? Ik zelf heb in 5 huizen gewoond, mijn studentenkamers in Eindhoven en Amsterdam niet meegeteld en de drie kazernes tijdens mijn militaire dienst in Breda, Keizersveer en Schaarbergen al helemaal niet. … Lees verder →

Het duurt even voor Gade haar museumkaart gevonden heeft. Her en der in huis hebben zich stapeltjes van die plastic kaartjes verzameld. Van de Douglas, het Kruidvat, de Shell, Air Miles, Claudia Sträter, de Makro. Er is bijna geen neringdoende … Lees verder →

Als ik achter mijn computer zit, en dat is toch met enige regelmaat, heb ik vaak alleen mijn rechterhand nodig om de muis te bedienen. Mijn linkerarm steun op mijn bureau en in de palm van mijn linkerhand rust mijn … Lees verder →

De groene gft-afvalbak staat in de voortuin. De lucht is stralend blauw. Ik gooi wat afval weg. Dat spaar ik eerst op in een klein bakje dat op het aanrecht staat. Broodkorsten, mandarijnschillen, stompjes prei. In de heldere lucht zoemt … Lees verder →

Er is veel beroering over de Surinaamse amnestiewet die de betrokkenen bij de  decembermoorden vrijuit lijkt te doen gaan. In de Nederlandse berichtgeving wordt consequent gesproken van moorden. De Surinaamse minister van buitenlandse zaken zal dat woord niet in zijn … Lees verder →

In Suriname is vannacht een wet aangenomen. Een wet die amnestie mogelijk maakt voor de betrokkene bij de 8 decembermoorden in 1982. De voorstanders van die wet zeggen dat Suriname vooruit moet, het verleden achter zich moet laten. Misschien zijn … Lees verder →

Het is Goede Week. Zegt me weinig meer. Zit voor mij geen beleving meer bij. Ooit wel. Dat begon al op de zaterdag voor Palmzondag. De kerk die ik toen frequenteerde, ik was zelfs voorzitter van het parochiebestuur, leek op … Lees verder →