Categoriearchief: blog

Iedereen is er al. De gasten zitten in een grote kring. Allemaal bekende gezichten. Wij zijn wat later. Een file op een onverwachte plek. Omrijden. Het is een van de verjaardagspartijtjes die ik niet wil en niet kan overslaan. De … Lees verder →

Het was een novemberdag in 2005. Mijn laatste werkdag. Een dag die nog geregeld in mijn dromen voorkomt. Op die manier heb ik al vele malen afscheid genomen van mijn werkzaam bestaan. Het stadhuis in mijn dromen is zeker niet … Lees verder →

Enige tijd geleden heb ik de wereld al laten weten dat wij zonnepanelen hebben. Kirrend van vreugde kan ik nu op mijn computer bijhouden hoeveel de opbrengst is, hoeveel kilowatt er al aan het net geleverd is. Ja, de omvormer … Lees verder →

Ik trek mij nooit wat aan van de kijkwijzer. Ik zie het vignetje of veel vaker de vignetjes bij het begin van een tv-uitzending wel, maar het maakt mij niets uit. Het bepaalt mijn kijkgedrag niet. Ik ben het ook … Lees verder →

We zijn al een hele tijd niet naar de bioscoop geweest. Bijna een ouderwets woord: bioscoop. Hoort bij oude zalen en pompeuze  namen: Carolus, en van vroeger nog Asta, Corso, Scala en Luxor. Verdwenen bioscopen. De bioscoop waar we nu … Lees verder →

“Ik zal over een goed uur het oordeel maar aan mijn tandarts overlaten. Zij heeft er tenslotte voor doorgeleerd. En voor de rest: het is pas over als het voorbij is.” Zo eindigde mijn blog van gisteren. De tandarts luisterde geduldig … Lees verder →

Het is pas over als het voorbij is. Een uitspraak die ik zo maar zou kunnen relateren aan mijn goede vader. Al weet ik niet zeker of deze uit zijn mond kwam. Maar hij is lang genoeg dood om hem … Lees verder →

De tandarts kijkt niet erg opgewekt als ze de röntgenfoto bekijkt die ze van mijn weerspannige rechter bovenkaak heeft gemaakt. Het is een vorsende blik. “Tsja”, is het eerste wat ze zegt. Eigenlijk weet ik dan al genoeg. “Niet meer … Lees verder →

Ik meen dat ik al eens eerder schreef over de gevreesde aandoening PHPD. Op een feestje bevestigden drie bevriende artsen dat zij samen onherroepelijk hadden gediagnosticeerd dat ik een niet meer te redden PHPD-patiënt was. Een hopeloos geval, geen genezing … Lees verder →

Mijn lijfblad heeft met ingang van vandaag een nieuwe columniste. Haar eerste bijdrage heet uiteraard ‘Het Begin‘. En zij beschrijft hoe zij zich terugdenkend “in een luier zie(t) staan, verscholen achter de bank in de woonkamer omdat ik pas durf … Lees verder →