Categoriearchief: blog

Soms heb ik mijn stok bij me. Nog een erfenis uit de tijd dat ik net de rolstoel en het looprek achter mij had gelaten het lopen nog voor geen stuiver ging. Nu gaat het ongeveer voor een kwartje. Dat … Lees verder →

Het mag al een wonder heten dat het ‘Syndicat d’initiatives’ open is. Het is nog lang geen hoogseizoen, amper voorseizoen maar toch zijn de openingstijden aan de ruime kant. Het kantoortje is in een zijvleugel van de abdij van Corbigny. … Lees verder →

Als we het thuis wat koud hebben is met een miniem handgebaar de thermostaat hoger gezet. En op een winterse zondagmorgen is gauw de houtkachel aangestoken. Die geeft niet alleen warmte, maar ook gezelligheid. Het ideale decor voor een leesochtend … Lees verder →

De morgenstond mag dan spreekwoordelijk goud in de mond hebben maar de matineuze activiteit eist toch wel degelijk zijn tol. In de vroege namiddag, als we terug zijn van het wegbrengen van de vriend naar zijn heel vroege trein slaat … Lees verder →

Het was vroeg. Heel vroeg toen de wekker vanochtend afliep. Of eigenlijk liep de telefoon af. Het schermpje liet de tijd zien. 05.00 uur. Geen tijd om op te staan. Zeker in de vakantie niet. Maar vanochtend kon het even … Lees verder →

Gade en ik zijn deze eerste dagen niet alleen in Frankrijk. Een vriend is mee gereisd. Hij is vaker, veel vaker in dit gebied geweest en heeft er nog steeds een bijzonder band mee. Hij heeft hier talloze herinneringen liggen. … Lees verder →

Het is een robuust kasteel. Een heus chateaux. Het ligt in een park van 20 hectare. Eigenlijk zijn we een paar minuten te laat voor de rondleiding, maar we mogen nog aansluiten van wat we dan nog denken de gids … Lees verder →

De tomtom laat ons niet in de steek. Zelfs als wij het niet altijd met haar eens zijn en de meegeleverde schriftelijke routebeschrijving ons langs andere wegen voert, voegt zij zich toch zonder mokken in de nieuwe route. Wij zijn … Lees verder →

Morgen vertrekken we voor een kleine twee weken naar het zuiden. Naar de Bourgogne om precies te zijn. Aan de rand van de Morvan om nog preciezer te zijn. Van de eigenaar van het huisje hebben we een paginalange routebeschrijving … Lees verder →

Met verbijstering zie ik kleine mannekes en vrouwtjes van 3, 4 jaar op minuscule fietsjes door het verkeer slingeren. Helmpje op en vaak een wat bezorgd kijkende vader of moeder op armafstand, die wat aanwijzingen roept. “Kijk voor je uit.” … Lees verder →