Categoriearchief: blog

Een zaterdagochtendse koffievisite. Een verjaarsvisite zelfs. Een van de leden van de zaterdagclub is jarig en ontvangt thuis met koffie en appeltaart En aan het eind van de ochtend staan er niet alleen kopjes en gebakschoteltjes op tafel, maar ook … Lees verder →

Er hing een grauwe waas over de dag van gisteren. Het zoemde steeds ergens in mijn achterhoofd en van tijd tot tijd kwam het zinnetje manifest naar boven en moest ik het zacht voor mezelf uitspreken: “Wim is dood.” Als … Lees verder →

Ik had vandaag kunnen schrijven over de verjaardag van Zoonlief en de koffie met taart straks. Ik had vandaag kunnen schrijven over de uitreiking van het bachelor-diploma aan A en de koffie met taart daarna. Maar voor ik begon te schrijven, … Lees verder →

Mogelijk hadden hier wat woorden ter nagedachtenis aan Oscar Wilde moeten gestaan. Het is vandaag immers zijn 160e geboortedag. En ik ben een trouwe fan van Oscar Wilde. Meer nog dan zijn werk wordt ik gefascineerd door zijn leven. In … Lees verder →

Op mijn veelgeprezen en erg katholieke dagkalendertje staat dat het vandaag de naamdag is van de Heilige Theresia van Jezus. Ik blijk haar te verwarren met de Heilige Theresia van het Kindje Jezus, de naamgeefster van de parochie waar ik … Lees verder →

Ik lees in mijn krant een interview met een hoogleraar astronomie die vast in de Bijbel gelooft. Hij geeft binnenkort een lezing over God en het universum. Die twee fenomenen vervullen hem met ontzag, perplexiteit, poëzie en huiver. Hij is … Lees verder →

Ik heb niets tegen de moderne tijd. Ik kijk wel uit. Als ik iets tegen de moderne tijd zou hebben dan had ik nu geen leven meer. Het is ook weer niet zo dat alles wat de moderne tijd mij … Lees verder →

Ik woon nu al weer meer dan 20 jaar zeer tot mijn genoegen in het kleine vriendelijke straatje. Een plek die mij zeer bevalt. Voldoende ruimte, ook voor gasten, een prettige werkkamer en een tuin, door Gade bijgehouden, waar ik … Lees verder →

Ik maak nog steeds deel uit van de grote familie van mijn Ex. Ik ben nu al bijna 25 jaar gescheiden maar de familieband is nooit echt verbroken. Ik en ook Gade horen op een bijzondere manier nog bij haar … Lees verder →

De vraag die ik me nog nooit gesteld had, was in welke landschap ik het best zou gedijen. Waar ik me het meeste thuis zou voelen. Ik voel me zo verbonden met de stad, erger nog met mijn stad, dat … Lees verder →