Categoriearchief: blog

Ooit vierde ik carnaval. Dweilde van café naar café. Het was in de jaren 70 van de vorige eeuw, toen het even leek of carnaval in Nijmegen echt iets kon worden. Maar dat had meer met mijn perceptie te maken, … Lees verder →

Ik stuurde weer mijn twee traditionele Valentijnskaarten.Dit keer hoefde er van Tante Post niet eens een postzegel op. Een afdruk van mijn lippen op de plaats van de postzegel gold voor een dag als frankering. Ik weet niet hoeveel geld … Lees verder →

Ik ben een zeer slapend lid van een voetbalvereniging. Niet dat ik daar zelf  ook maar ooit een moment tegen een bal heb getrapt. Ik zat in wat commissies en ging regelmatig naar de zondagse wedstrijden. Ik werd toen ondersteunend … Lees verder →

We volgen blindelings onze tomtom. Gade en ik zijn op weg in het Brabantse land naar een avond georganiseerd door mijn mannenclub. Het is een heldere avond, nog wel. Het lijkt of een lichte nevel zich aankondigt. We verlaten de … Lees verder →

Bijna heel mijn levensweg ben ik vergezeld door katten. Vroeger thuis hadden we een kat, waarschijnlijk meerdere, die achtereenvolgens allemaal Miekie heetten. En toen ik net getrouwd was en bij mijn moeder inwoonde, hadden we een heel bijzonder kat. Die lieten … Lees verder →

Ik weet niet of het aan mijn leeftijd ligt of aan de tijd van het jaar maar met grote regelmaat liggen er overlijdensberichten in mijn brievenbus. De afgelopen weken elke week een. Achtereenvolgens waren het berichten van een neef, van … Lees verder →

De envelop is groot en wit en heeft geen postzegel Toch is die keurig zonder strafport bezorgd. De bijbehorende brief is gericht aan Gade en gaat over het voorlopig energielabel. Wij hebben nog geen enkel plan om ons huis te … Lees verder →

Soms wordt mensen gevraagd wat hun hobby’s zijn. Ik kijk met grote regelmaat naar de Belgische tv-quiz Blokken. De quizmaster vraagt bij elke kandidaat: “En in de vrije tijd?” In Vlaanderen wordt er heel wat afgesport en gelezen. Dat zal … Lees verder →

Ik had een kamer in Amsterdam. Van midden 1965 tot midden 1966. Een kamer kon je het nauwelijks noemen. Zelfs kamertje was een te grootse benaming voor de schamele vierkante meters die ik voor ƒ 65,-  per maand huurde van de … Lees verder →

Een tijdje geleden was ik op de verjaardag van een 100-jarige. Een oom van Gade bereikte die respectabele leeftijd. Waarom ik hier het woord respectabel gebruik is me niet helemaal duidelijk. Het vloeit me als vanzelf uit de vingers. Op … Lees verder →