Categoriearchief: blog

Vanochtend was het de laatste bijeenkomst van het seizoen. Weer een jaar lang ging ik zo goed als elke dinsdag- en vrijdagochtend naar het Erica Terpstrasportfondsenbad voor mijn half uurtje senioren aquafit, door mij doorgaans oneerbiedig ouwe-lullen-water- gymnastiek genoemd. Zo … Lees verder →

Ik kan niet hoog genoeg opgeven van de zegening van mijn nieuw fiets. Niet dat ik nu opeens grote afstanden ga afleggen, maar het gevoel dat ik weer wat meer mobiel ben verschaft mij groot genoegen. Gek dat zulk op … Lees verder →

Ooit waarschuwde mij iemand voor bekeerlingen. Bekeerlingen missen, zo zei mijn zegsman, het gevoel voor nuance. Die uitspraak van tientallen jaren geleden schoot mij weer te binnen toen ik bij ‘Jinek’ de woordvoerder hoorde van de familie die een rechtszaak … Lees verder →

Vorig jaar reed ik nog door Bergerac. Op weg naar mijn nicht en haar vrouw die midden in de Dordogne wonen op een steenworp afstand van Bergerac. Wij verbleven in een aanpalend departement, reden genoeg om op familiebezoek te gaan. … Lees verder →

“Het zou toch jammer zijn als we elkaar alleen nog maar op onze verjaardagen zouden zien.” Ik kan niet anders dan haar gelijk geven. Ze belde op of ik thuis was en weer eens langs kon komen. Er was een … Lees verder →

Dit wordt, al zag het daar vanochtend niet naar uit een lofzang. Een ode aan de Ooij en aan mijn onlangs verworven driewielerfiets. Na een ‘lazy sundaymorning’ probeer ik ondanks een drukfout de zaterdagse kruiswoordpuzzel op te lossen. Dat lukt … Lees verder →

Ooit stond ik voor de keuze wat te gaan studeren na mijn middelbareschooltijd. Ik had mijn diploma HBS-A met glans gehaald maar in de academische wereld kon je daar toen nog maar weinig kanten mee op. Het was 1963 en … Lees verder →

Ik zoek het op in Wikipedia: “Een droge naald is een diepdruktechniek uit de prentkunst waarbij men, doorgaans door middel van fijne, staalharde etsnaalden, een tekening krast in een plaat.” Eigenlijk wist ik dat zelf ook wel, zoveel was nog wel blijven hangen van de lessen … Lees verder →

In 9 van de 10 gevallen schrijf ik mijn blog in de kalme rust van mijn werkkamer. Het enige dat die rust verstoort is Harrie die af en toe over mijn toetsenbord wandelt en daarbij minder tikfouten maakt dan dat … Lees verder →

Ik kom terug van mijn veertiendaagse woensdagmiddag zangclubje. Seizoenafsluiting van weer een jaar zangplezier waar we een eigen verzoekprogramma zingen uit ons repertoire dat meer dan 60 liedjes en smartlappen omvat, veel van bedenkelijk allooi met teksten te voor de … Lees verder →