Categoriearchief: blog

Motorisch ben ik nooit het snelste jongetje van de klas geweest. Ik was er aan gewend dat als er  bij de gymlessen teams moesten worden samengesteld ik zeker niet bij de eersten hoorde die gekozen werd. Het tegenovergestelde was waar. … Lees verder →

Ik omschrijf mijzelf niet echt als conservatief. Natuurlijk ben ik aan een aantal zaken gehecht. Dat geeft zekerheid aan het bestaan, in zoverre dat er ooit iets zeker is. Ik geloof in de mogelijkheid tot veranderen. Iedereen verandert, bij deze … Lees verder →

Als we goed hadden opgelet hadden we het in september 2011 al kunnen bevroeden. Twee politieke opponenten die inmiddels, we zijn 6 jaar verder, steeds dichter naar elkaar zijn opgeschoven, roepen elkaar op eens even normaal te doen. En toen … Lees verder →

Ik vraag me af of ik vandaag gewoon een lui dagje heb of dat ik ook zou kunnen zeggen dat ik mij als een meelevend burger van onze constitutionele monarchie met een parlementair stelsel heb betoond. Voor allebei is wat … Lees verder →

Ik weet niet hoe u op zaterdagochtend wakker wordt, maar ik kan me voorstellen dat het bij meer mensen gaat zoals bij ons. Op zaterdag wordt de wekker niet gezet. Meestal worden Gade en ik ongeveer gelijk wakker, het bioritme … Lees verder →

Een paar uur geleden is het akkoord gepresenteerd. Het is nog geen regeerakkoord, dat is het pas als er de nieuwe regering met de koning op het bordes heeft gestaan. Nu met de presentatie is het wel een coalitieakkoord geworden. … Lees verder →

Gade en ik waren in Drenthe. Een weekendje om die wondermooie solo-voorstelling te zien van Dannie Ronaldo. Ik schreef daar gisteren over. Ga, als je de kans krijgt, die voorstelling zien. Reis er dit weekend voor naar Diest in België … Lees verder →

Tot op welke leeftijd kun je nog betoverd worden? Je laten meeslepen in een verhaal, zo dat je er zelf deel van lijkt uit te maken, mee kunt voelen met wat er verteld wordt en niet alleen in het hoofd … Lees verder →

We zijn net terug van een uitvaart. Gisteren viel de rouwbrief in de brievenbus. Uitvaart, rouwbrief, twee woorden, twee donkerbruine woorden. Het was het bericht van het overlijden van een oud-collega waar Gade en ik in onze ‘gemeentelijke’ tijd het … Lees verder →

Er moet een tijd geweest zijn dat het burgemeestersambt nog aanzien genoot. Samen met de notaris, de dokter en vooruit dan maar misschien ook nog wel de pastoor genoot hij aanzien. Van zij was toen nog geen sprake. De eerste … Lees verder →