Auteursarchief: Jan Roelofs

Nee, verwacht, gezien de titel, geen doorwrochte beschouwing over de zeven laatste kruiswoorden zoals die in het Nieuwe Testament verspreid over de vier evangelies te vinden zijn. Geen van de evangelisten kent ze allemaal, Matheus en Marcus kennen er samen maar … Lees verder →

Ik schuif aan aan de ontbijttafel. Gade overreikt mij de krant van vandaag: “Hier, echt een stukje voor jou.” Zij heeft het blad opengevouwen op pagina 2 en wijst op de column van Sylvain Ephimenco. Ik heb meestal niet zo … Lees verder →

Ik kan geen ruziemaken. Ik heb het ook nooit echt geprobeerd, geloof ik. Ik ben het natuurlijk wel eens niet met iemand eens, hou dan ook wel van een stevige gedachtewisseling met strak ingenomen en verdedigde stellingen, maar ruziemaken, nee, … Lees verder →

Op het adres waar ik nu ingeschreven sta heb ik het langst gewoond. Een lijstje: Weurtseweg 77, 3 jaar; Weurtseweg 85, 18 jaar, Bredalaan 55, 3 jaar; Roelof Hartstraat 28², 1 jaar, Gelderseplein 87, 4 jaar; Topaasstraat 111, 18 jaar; … Lees verder →

De dag ligt ongeschonden voor ons open. Geen afspraak, niets dat moet of zou moeten of wat geen uitstel zou kunnen verdragen. Zo’n dag die zich ook morgen of zelfs overmorgen kan afspelen, een dag van niks moet, niks hoeft. … Lees verder →

Uiteindelijk is het dan toch allemaal goed gekomen. De uitzetting van twee in Nederland gewortelde kinderen is niet doorgegaan. De staatssecretaris heeft genade voor recht laten gelden. Zo heet dat dan. Recht. Natuurlijk is het een goede zaak dat er … Lees verder →

Ik heb al vaker hoog opgegeven over het staatje waar ik woon. Een straatje qua oppervlakte van niks. Twintig huizen aan de ene kant, twintig huizen aan de andere kant. Of daaromtrent, prik me niet vat op een of twee … Lees verder →

Ik ben op een steenworp afstand van de Waal geboren. In het Waterkwartier. En op de een of ander manier heeft die rivier altijd een rol gespeeld in mijn leven. Ik speelde als kind bij de Waalhaven en die haven … Lees verder →

De dag begint voor ons doen onstuimig. We weten dat het vroeg zou kunnen gebeuren, maar het is toch schrikken als op een voor ons nog veel te vroeg tijdstip de bel gaat. Een bel die door ons beider slaap … Lees verder →

Ik had een lekke band. Maar gelukkig had ik met de ANWB afgesproken dat voor een kleine jaarlijkse vergoeding de wegenwacht ook malheur aan mijn fiets zou verhelpen. Ik was altijd al gecharmeerd geweest van de adequate hulp die zij … Lees verder →