Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is me eigenlijk nog nooit gebeurd dat ik met lichte pijn in het hart begon aan het schrijven van een nieuw stukje. Vol overtuiging deelde ik mijzelf al vaker mee dat mijn stukjes eendagsvliegen zijn. Niet voor de eeuwigheid … Lees verder →

Ik had ooit verkering met een meisje. Verkering was eigenlijk een veel te groot woord. Ik was verliefd. Dat gaf onze verhouding beter weer. Of ze dat ook op mij was? Ik geloof het haast niet. Ik troost me met … Lees verder →

A, of beter gezegd de mooie A, heeft gebeld. Of ik een boormachine heb en als dat zo is of zij die mag lenen. Ik kan twee positieve antwoorden geven en ook nog een derde: “Ja, ik ben thuis”. “Dan … Lees verder →

Komend weekend zullen wij weer naar Drenthe afreizen. In de Meppelse schouwburg Ogterop gaan we naar een monoloog van Erwin Mortier door Elsie de Brauw. Vier sterren in de diverse recensies, dus meer dan de moeite waard om naar het … Lees verder →

Op de uitnodiging voor haar verjaardagsfeestje werd gevraagd om discokleren aan te trekken. Ik heb geen discokleren. Nooit gehad ook. Vroeger niet en nu al helemaal niet. Ik zou ook niet precies weten wat discokleren zijn, maar ik nam aan … Lees verder →

Van tijd tot tijd krijg ik de vraag voorgelegd wat ik met mijn dagelijkse stukjes doe. Eigenlijk niks.Ik schrijf ze met veel plezier, zet ze op het net en zoek er een plaatje bij dat ik gebruik om op Facebook … Lees verder →

Ik weet niet of dat alleen bij ons gebeurt of dat het een verschijnsel is dat ook andere mensen, huishoudens, gezinnen treft. Het is niet een wereldschokkend iets, niet iets dat je leven nu totaal op zijn kop zet, maar … Lees verder →

Terug van even weg geweest draai ik met mijn fiets ons straatje in. Een zonovergoten straatje. Het lijkt of het aantal zonuren ook gemeten kan worden aan het aantal mensen dat op het terras van de lunchroom op de hoek … Lees verder →

Ik schreef al geregeld over de vrijheid die mijn driewieler mij verschaft. Ik ervaar het als een waar genot om er de stad mee door te crossen of op een fraaie plek in de Ooijpolder een kop koffie te aan … Lees verder →

Op 30 mei 2017 vertelde ik het verhaal van mijn kaviaar-allergie. Daar hoeven we het nu dus niet over te hebben, al blijft het natuurlijk een mooi en bijna niet te geloven verhaal. Een chique verhaal ook, zeker omdat ik … Lees verder →