Auteursarchief: Jan Roelofs

Eens in de zoveel weken neemt S mij onder handen, onder haar handen. Een uur lang voel ik in volmaakte overgave hoe zij de knopen in mijn lijf opspoort en behandelt. Een mens hoopt ongemerkt wat op in zijn lichaam. … Lees verder →

Dat was dan laatste keer. De afgelopen weken was ik op maandag- en donderdagmiddag in het CWZ te vinden om iets te doen aan mijn conditie. Ruim drie kwartier ging ik in de weer met de apparaten die been-, arm- … Lees verder →

Het komt nog maar zelden voor dat ik tegen het middernachtelijk uur nog in de auto zit. wij zijn op weg naar huis, na een house warming party ergens in het Brabantse land.De heenweg is al betoverend mooi als we … Lees verder →

In de zaterdagse bijlage van Trouw van vandaag lees ik over het liefdesavontuur dat Ewoud Sanders als 15-jarige scholier ergens in de de jaren ’70 beleefde met zijn 9 jaar oudere handwerkdocente. Hij blikt terug op dat wat bijna een … Lees verder →

Het seizoen is weer zo goed als voorbij. De mannenclub waar ik lid van ben sloot dat zo goed als af met een bijeenkomst waar een aantal leden hun beste beentje voor zetten en op muzikale wijze van zich lieten … Lees verder →

Vraag mij niets over popmuziek. En ook al speelt Zoonlief al jaren in een mash-upband, wie kent de Memphis Maniacs niet, de muziek die hij speelt is nauwelijks aan mij besteed. Het is vaderlijke betrokkenheid die mij wat concerten van … Lees verder →

Onze auto is vijf jaar oud. Of jong, het is maar hoe je het bekijkt. Ik heb het vehikel naar de garage gebracht voor het jaarlijkse onderhoud. Aan het eind van de dag krijg ik een uitgebreid rapport over wat … Lees verder →

Er ligt een fel oranje gekleurd briefje in de bus. Ik word gewaarschuwd om aanstaande woensdag mijn vuilnis al voor half acht ’s ochtends aan de straat te zetten. De vuilophaaldienst zal al rond die tijd tot inzamelen overgaan want … Lees verder →

Ergens in huis, in een verborgen hoekje staan nog de dozen met spelletjes. Al jaren lang staan ze daar te verstoffen en niets te doen. Ze staan niemand in de weg, maar ze zijn zo goed als vergeten. Het is … Lees verder →

Ik weet niet wat zo rond het jaar 0 de ‘lingua franca’ was, zoals dat nu het Engels is. Dat zou best eens het Latijn geweest kunnen zijn. Dat was toch de voertaal van de Romeinen die toen een groot … Lees verder →