Auteursarchief: Jan Roelofs

Zelfs de duiven leken het plein verlaten te hebben. Een enkele klapwiekte in de late avondzon tegen de blauwe lucht, leek even te aarzelen en op het monument te willen landen. Maar verdween, de leegte accentuerend. Dan is het stil, … Lees verder →

Vandaag hoort het eigenlijk stil te zijn. Dodenherdenking. Een herdenking die vanavond om acht uur zal culmineren in twee minuten stilte in het hele land en bij het Nationaal Monument op de Dam het koningspaar met klein gezelschap op een … Lees verder →

Vooraf: Als u corona-moe bent lees dan niet verder,  maar lees bijvoorbeeld nog maar eens mijn corona-vrije blog van gisteren. Ik ben geen deskundige op het gebied van besmettingen, virussen, mondkapjes en wat dies meer zij. De laatste weken ben … Lees verder →

Ik ben opzoek naar een spijkertje om iets op te hangen. Ik rommel wat in een kistje waar ik van allerlei kleinigheden bewaar. Onder andere een doosje spijkers. Iedereen heeft wel zo’n  nondescript trommeltje waarvan je de deksel al lang … Lees verder →

Regeren is vooruitzien. Bestuurders moeten zich niet alleen zorg maken over vandaag, maar ook weten wat er nodig is over 1, 10, 50 100 jaar. Maar niemand weet hoe het er over 1, 10, 50, 100 jaar uit zal zien. … Lees verder →

De laatste weken, ik berichtte er de afgelopen tijd al vaker over, want waar zou je het anders over kunnen hebben, heerste Koning Corona die mij zonder enige vorm van proces veroordeelde tot min of meer vrijwillige detentie in mijn … Lees verder →

Ik weet niet of het door de aangepaste programmering  vanwege de crisis  komt of omdat het gewoon al een kwakkel tv-seizoen is waarin terug gegrepen wordt naar uitzendingen die toch al tijden op de plank lagen, maar mij zul je niet … Lees verder →

Ook toen K0ningsdag nog Koninginnedag heette was het voor mij haast een vanzelfsprekend feit dat de dag begon met het kijken naar het defilé voor Paleis Soestdijk, het inmiddels wat aftandse onderkomen van de toenmalige koningin. Zelfs lang voordat wij … Lees verder →

Het is al weer een fiks aantal jaren geleden, maar is toch inmiddels in het collectieve geheugen verankerd, dat Wilders premier Rutte tijdens  een debat in de Tweede Kamer opriep om toch nog eens effe normaal te doen, waarop de … Lees verder →

Het is mij in de rug geschoten. Raar zinnetje. Iedereen, neem ik aan, begrijpt wat ik bedoel met deze boodschap, maar wat het is dat er in mijn rug is geschoten blijft volstrekt onduidelijk. Op de meest onverwachte momenten, maakt … Lees verder →