Auteursarchief: Jan Roelofs

Het zal er best heel mooi geweest zijn. De website zag er veelbelovend uit. Te veelbelovend want er waren heel wat plaatjes bij van een besneeuwd  Openluchtmuseum. En het was alles behalve sneeuw. Maar Gade en ik hebben het museum … Lees verder →

Volgens Dochterlief was er bijna sprake van een overdosis aan oudercontacten. Zo zag je je vader en moeder een hele tijd niet en nu een paar keer in een week. Het begon al met het verjaardagsbezoek dat ze mij bracht … Lees verder →

Ik schreef al menig kerstverhaal. Of meer een kerstboodschap. Dat deed ik beroepshalve. Er kwam bij de gemeente een verzoek binnen aan de burgemeester of een wethouder om een bijdrage in kerstsfeer voor een periodiekje of programmaboekje van de een … Lees verder →

Dochterlief is vooral bij haar moeder opgegroeid. Zij koos daar destijds voor en gaf als reden op dat ze met haar moeder meestal en met mij af en toe kon opschieten. Dat is toch een voordeel van een harmonieus verlopen … Lees verder →

De twee statafels staan weer opgeklapt in de gang te wachten om terug gebracht te worden naar de overburen van wie we ze geleend hebben. Statafels waarom zich een deel van de 30 gasten hadden geschaard die op mijn verjaardag … Lees verder →

Je hebt van die leeftijden die tot de verbeelding spreken. Als je 18 wordt ben je volwassen. Tegenwoordig althans. Toen ik volwassen werd voor de wet was die leeftijd nog 21. Ik stond in die tijd in Amsterdam ingeschreven en … Lees verder →

Ik ben tamelijk politiek geïnteresseerd. Probeer zo’n beetje te volgen wat er onder de Haagse kaasstolp gebeurt. Maar ik moet ook toegeven dat met zoveel kabinetten in betrekkelijk korte tijd ik niet alle bewindslieden uit en te na ken. Zo … Lees verder →

Dit kon wel eens mijn laatste blog zijn. Tenminste als de Maya-adepten gelijk krijgen. Dan vergaat morgen  de wereld. Althans dan loopt een kalender af en volgens zeggen van sommigen is het dan meteen ook helemaal af en uit, voorbij. … Lees verder →

Ik ben niet echt een royalist, noch ben ik een doorgewinterde republikein. Ooit behaagde het Hare Majesteit mij in een orde te benoemen. Er was geen haar op mijn hoofd die er ook maar een minuut aan gedacht heeft dat … Lees verder →

Toen ik eergisteren naar bed ging was er nog niets aan de hand. De keel kriebelde, maar dat was ook alles. Mijn remedie daartegen is een strepsil en dan zo al sabbelend inslapen. Meestal is er dan de volgende ochtend … Lees verder →