Auteursarchief: Jan Roelofs

In een verloren hoekje van een keukenkastje hopen zich in de loop der jaren nauwelijks gebruikte kopjes, bekers, mokken, lepeltjes op. Door het sporadische gebruik schoven ze steeds meer naar achter en leiden daar hun duistere en onnutte bestaan. Heel … Lees verder →

De titel van dit stukje behoeft, voor ik met het eigenlijke stukje begin, enige toelichting. Het namelijk niet een vervoeging van het werkwoord juichen. Nee, het is een door mij onlangs uitgevonden zelfstandig naamwoord. Het stukje had dus ook kunnen … Lees verder →

Als je, zoals Gade en ik de afgelopen dagen het bed houden, is er weinig spannends dat het beschrijven waard is. Hoogtepunt is het een paar maal daags opnemen van de temperatuur. En dat wijst uit dat Gade het net … Lees verder →

Ik ben gecapituleerd. Of eigenlijk is er van een echte overgave geen sprake. Op slinkse wijze hebben de verschillende verschijnselen samengespannen. Het hoesten, het niesen, de lichte temperatuursverhoging. Aanvankelijk dacht ik het griepje buiten de deur te kunnen houden door … Lees verder →

Ik liet me mooi meedeinen op het griepgolfje dat een paar dagen geleden het land overspoelde. Ik was niet beroerd genoeg om uitgebreid het bed te houden, maar voelde me gammel genoeg om toch een middag een meer dan uitgebreid … Lees verder →

Op 25 januari 2007 schreef ik het volgende versje: Hoera, vandaag is ’t gedichtendag, Die dag dat ieder dichten mag. Maar als ik dit vers zo eens bezie: ’t Is een lange weg nog naar d’echte poëzie. Een versje van … Lees verder →

Een paar dagen geleden drink ik mijn cappuccino bij een favoriet koffiecafeetje. Alleen. Sinds een tijdje woont Zoonlief in de buurt. Ik bel hem of hij ook zin heeft in een koffie. Dat heeft hij. Hij zal er zo zijn. … Lees verder →

Mooi woord. Abdicatie. Deftig woord ook. Al die mensen die nu door de crisis ontslagen worden, zullen niet zeggen dat ze abdiceren. Kan ook niet. Abdiceren doe je zelf. Dat is niet iets wat je overkomt. Dat is een keuze. … Lees verder →

Vandaag vieren Gade en ik onze stalen bruiloft. Zo heet dat als je elf jaar getrouwd bent. Van echt vieren is geen sprake. Daarvoor is het een te gewone maandag. Er moet gewerkt worden en wat Gade betreft heel hard. … Lees verder →

Om de een of andere reden vindt mijn zangjuf het nodig  om met het groepje waarin ik zing een presentatie te houden. Ik vind dat niet zo nodig, maar zij is te aardig om haar teleur te stellen. Ik overwin … Lees verder →