Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik ben nooit in Sotsji geweest. Ik zal er ook wel nooit meer komen. Ik ben wel veel in Rusland geweest. Een paar keer in St. Petersburg, zelfs toen dat nog Leningrad heette en vaak, heel vaak in Pskov, de … Lees verder →

Crematieplechtigheid. De wachtruimte voor de aula stroomt langzaam  vol. Familie, vrienden, bekenden van de de overledene. De familie heeft er voor gekozen geen gebruik te maken van de aparte familiekamer. “We horen toch allemaal bij elkaar op dit moment”, is … Lees verder →

Ik wilde dit blog beginnen met de mededeling dat er vast wel onderzoek gedaan zal zijn naar het gemiddelde kappersbezoek van de Nederlander. Die opmerking leek mij reden genoeg om daar een  verhaaltje aan op te hangen. Maar voor de … Lees verder →

Vier weken geleden was ik bij haar op bezoek. Ik schreef er over in mijn blog. Over de ooit zo sprankelende vrouw, die nu door een haar in de steek latend lichaam aan huis was gekluisterd. Ik eindigde dat blog … Lees verder →

Gade en ik hebben een aantal taken verdeeld. Niet dat een strikte verdeling is. Er is een groot grijs tussengebied, waarop we allebei actief zijn. Koken bij voorbeeld. Dat doen we om beurten en soms samen, al lopen we elkaar … Lees verder →

Ik zou meer kunnen lezen dan ik nu doe. En met lezen bedoel ik dan niet het grasduinen door de krant, het lezen van het etiketje op de jampot ( ik lees alle etiketjes op elk potje) of het raadplegen … Lees verder →

Dochterlief en ik hoeven nooit lang na te denken wat we elkaar voor onze verjaardagen zullen geven. Als sinds jaar en dag krijgt zij van mij een musical aangeboden en omgekeerd krijg ik van haar voor mijn verjaardag een bezoek … Lees verder →

Er was gisteravond bijna sprake van een overdosis aan burgemeesters. Vooral voormalige burgemeesters. Ik was weer aanwezig bij de zoveelste uitvoering van de Burgemeester Daleslezing en de uitreiking van de Burgemeester Dalesprijs. Vele jaren lang mocht ik deel uitmaken van … Lees verder →

Het is een mooie dag. Ik schrijf wat, ik lees wat. Het is zo’n dag om even koffie te gaan drinken bij Tati, het koffiecafeetje aan het eind van de straat. Mooi rustpunt voor een therapeutisch wandelingetje, precies halverwege op … Lees verder →

Een jaar geleden schreef ik een blog met precies dezelfde titel. Ik vraag me af of dhet iemand opgevallen zou zijn als ik niet alleen de titel herhaald had, maar het hele blog dat ik toen schreef vandaag opnieuw als … Lees verder →