Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is zondagmiddag kwart over vijf, misschien iets later. De scheidsrechter heeft gefloten voor de rust. Het staat 3-0 voor Sparta. Dat wat mijn club leek te zijn zal gaan degraderen uit de eredivisie. Mijn zoon, de voetbalvriend en ik … Lees verder →

Ja, ook ik behoorde gisteravond, het was al begin van de nacht, tot de miljoenen die keken naar de uitslag van het Eurovisie Songfestival. Het festival zelf was goeddeels aan mij voorbij gegaan. Al die presentaties die in veel gevallen … Lees verder →

Vanochtend las ik in een van de drie kranten die deze zaterdagochtend in mijn bus ploften een column van Paulien Cornelissen. Zij schreef een zoals altijd onderhoudend stukje dit keer over dwangclichés.  Een van de voorbeelden die zij noemde was dat … Lees verder →

Voor de terugreis is er de eerste 60-70 kilometer nog geen autoroute beschikbaar. We kringelkrangelen door het lieflijke landschap van de Morvan en de Bourgogne. Goede wegen die stuk voor stuk veel gemeen hebben met onze eigen Zevenheuvelenweg maar dan … Lees verder →

We zijn nog niet weg. Morgenvroeg pas rijden we terug naar Nederland. Maar toch is het vertrekken al een beetje begonnen. De houtkachel wordt schoongemaakt, spullen die waarschijnlijk niet meer nodig zijn pakken we alvast in. Hier en daar wordt … Lees verder →

Waar in Nijmegen nu het Joris Ivensplein is, was ooit een veemarkt. Nu is er alleen nog maar een straatnaam die daar aan herinnert. Ik woonde dicht in de buurt. Af en toe, maar in mijn herinnering heel vaak, ging … Lees verder →

Het hele dorp is een uitstalling geworden. Ver voor het roodomrande bord CEVRON staan de auto’s al geparkeerd. Het lukt ons toch om in het dorp nog een plaatsje te vinden. Alle straatjes worden vandaag omkranst door tafels en tafeltjes … Lees verder →

Soms heb ik mijn stok bij me. Nog een erfenis uit de tijd dat ik net de rolstoel en het looprek achter mij had gelaten het lopen nog voor geen stuiver ging. Nu gaat het ongeveer voor een kwartje. Dat … Lees verder →

Het mag al een wonder heten dat het ‘Syndicat d’initiatives’ open is. Het is nog lang geen hoogseizoen, amper voorseizoen maar toch zijn de openingstijden aan de ruime kant. Het kantoortje is in een zijvleugel van de abdij van Corbigny. … Lees verder →

Als we het thuis wat koud hebben is met een miniem handgebaar de thermostaat hoger gezet. En op een winterse zondagmorgen is gauw de houtkachel aangestoken. Die geeft niet alleen warmte, maar ook gezelligheid. Het ideale decor voor een leesochtend … Lees verder →