Auteursarchief: Jan Roelofs

Het lijkt of ik er al een dag op heb zitten en het is nog niet eens elf uur. Ik ben deze week doende met de Vierdaagse. Mag daar het vrijwilligers-periodiekje mee vol schrijven. Dat blaadje draagt de fraaie titel … Lees verder →

Er bestaan zaken waarvan gevonden wordt dat ze niet genoeg aan zich zelf hebben. Dat is wel een heel cryptisch zinnetje voor de vroege zondagochtend. Er lijkt een bijkans onstuitbare behoefte te bestaan om leuke dingen nog leuker te maken. … Lees verder →

De komende week zal ik voor de roemruchte Blarenbode, het interne blaadje voor de bij de Vierdaagse betrokken vrijwilligers, dagelijks een column schrijven. De lezers van mijn blog laat ik soms meegenieten. Het wordt zelfs vaak een voorpublicatie. Zie hier: … Lees verder →

Een computer is als de Heer. Zijn wegen zijn onnavolgbaar. Neem nou gisteren, ik had mijn blog nog niet op het minuscule laptopje geschreven en mij beklaagd over het niet meer functioneren van mijn desktop of de zaak ging toch … Lees verder →

Soms zijn er van die dagen het het allemaal een beetje tegen lijkt te zitten. Vandaag lijkt het zo’n dag te gaan zijn. Een paar weken geleden hing de overbuurman een sliert oranje vlaggetjes in de struiken van zijn voortuin. … Lees verder →

Ik heb me nauwelijks geïnstalleerd of het eerste doelpunt is al gevallen. Ik heb nog maar net mijn kopje koffie naast me neergezet, gezien hoe de eerste aanvalsgolf van de Brazilianen gesmoord is als de stand al 0-1 aangeeft. Nog … Lees verder →

Mijn agenda, ik gebruik nog gewoon zo’n papieren opschrijfboekje met een week op twee pagina’s, is vergeven van de vrouwennamen. Niet dat ik zoveel afspraakjes heb met vriendinnen, maar de meeste van mijn medische en para-medische therapeuten zijn vrouw. En … Lees verder →

Mijn krant laat elke zomerse maandag een interessant iemand zichzelf interviewen. In een speelse bui heeft iemand voor deze vorm de term ‘ikterview’ verzonnen. De ikterviews gaan “over hun kunst, over het leven, hun angststoornissen, hun liefde, of hun relatie … Lees verder →

We waren er naar behoren voor uitgedost. Het was oranje wat de klok sloeg. De buurvrouwen die kwamen kijken, drie in getal, waren in deze fleurige kleuren gehuld. Een zomers jurkje met een grote gouden leeuw, een polo met reclame … Lees verder →

Ik woon in een deel van de stad dat zo wit is dat het bijna licht geeft. Ik geloof niet dat in mijn straatje ook maar iemand woont wiens wieg in een ver buitenland heeft gestaan. Ik woon in een … Lees verder →