Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik kan natuurlijk niet achterblijven. Als mijn bloggende neef aandacht besteedt aan mijn blog en aandat van een achternicht van hem en mij en zij op haar beurt weer schrijft over haar achterneef en over mij, haar bloggende oudoom, dan … Lees verder →

Vandaag is de overbuurvrouw jarig. Een van de overbuurvrouwen. Vanaf half twee vanmiddag ontvangt ze om dat heugelijke feit te vieren. Een tijd geleden ontvingen we de Whatsapp waarin ze haar vrienden- en familiekring uitnodigde aanwezig te zijn. Ook wij, … Lees verder →

De nachten op het buitengoed waar we nog een paar dagen verblijven, zijn stil. Heel stil. En ze dienen tot waar nachten voor bedoeld zijn. Veel en diep slapen. We plakken elke dag een paar uur aan de nacht vast. … Lees verder →

Ik zou het idee kunnen geven dat op vakantie alles rozengeur en maneschijn is. Dat we van het ene in het andere hoogtepunt tollen en dat de momenten daartussen vergeven zijn van een vakanteske rust gelardeerd met een goede kop … Lees verder →

Als we zaterdag de krant, de Ouest France, niet hadden gekocht, was het nog maar de vraag geweest of we ooit van Lizio hadden gehoord. Nu prijkte op de voorpagina een advertentie voor het 41e Festival des Artisans d’Art met … Lees verder →

Het is haast te oubollig om waar te zijn. Maar we hebben ons ingescheept voor een tochtje op een rondvaartboot. Bejaard echtpaar op vakantie! De boot vertrekt vanuit Etel, een verder te vergeten plaatsje met heel veel eetgelegenheden en een … Lees verder →

Ik noem mij zelf graag een agnost. Iemand die het ook niet precies weet. Als er straks niets blijkt te zijn, is dat prima. Blijkt het toch allemaal niet definitief afgelopen, even goede vrienden. Er was een tijd dat ik … Lees verder →

In mijn blogs blik ik vaak terug. Dat wat ik meemaak, is vaak aanleiding voor een herinnering, die weer opgepoetst wordt. Hoe ouder je wordt, hoe meer herinneringen ergens opgeslagen worden, wachtend om weer waker geschud te worden, weer tot … Lees verder →

De reisgids vertelt over Josselin dat het een verbazingwekkend goed bewaarde middeleeuwse stad is. Dat klopt aardig. Het grote kasteel en de basiliek zijn niet van gisteren. Het pleintje bij de kerk is een aaneenschakeling van vakwerkhuisjes, althans vanaf de … Lees verder →

Ik weet niet waar het vandaan komt, maar ik hou van orgels. Goed, mijn vader zong in het kerkkoor, maar verder was muziek in het gezin waar ik opgroeide geen item. Een broer kon aardig overweg op de mondharmonica en … Lees verder →