Auteursarchief: Jan Roelofs

Mij mankeert het een en ander. Nee, geen klaagzang, daar is geen enkele reden voor. Nu ja, vooruit misschien een heel kleintje. Maar de leuke dingen overheersen. De geschiedenis van mijn leven kan in chocoladeletters geschreven worden. Dat zou je … Lees verder →

Vandaag hoef ik geen blog te schrijven. Dat heeft mijn bloggende neef al voor mij gedaan. Ik had het niet mooier kunnen beschrijven. Lees maar wat hij vandaag schreef op www.dossiermoddergat.nl: Ik ben vandaag voor het eerst op een verjaardag … Lees verder →

Er heeft mij iemand gebeld. In het display van mijn telefoon staat een mij onbekend nummer. Vast iemand die mij wil feliciteren voor mijn verjaardag vandaag. Wat attent. Ik bel het mij verder nietszeggende nummer. Het blijkt het nummer van … Lees verder →

Ik ben zeer tevreden met hoe mijn leven tot nu toe verlopen is. Ik zou het niet veel anders willen overdoen. Maar stel dat dat wel zou kunnen en men mij met het pistool op de borst zou dwingen een … Lees verder →

Gade’s neef weet nog hoe je een jubeljaar viert. Nu kun je je natuurlijk afvragen of met het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd 65 nog wel een echt jubeljaar is, maar in het collectieve geheugen staat 65 nog steeds als … Lees verder →

Ik ben nog nooit in Schotland geweest. Zoonlief wel. Die is er nu. Voor een kort vakantietje. Met zijn lief. Hij stuurt via Facebook een foto de wereld in van hen beiden voor een koffie cafeetje dat The Neuk heet. … Lees verder →

Het parkeerterrein bij het Concertgebouw was overvol. Zo vol dat de slagboom er naar toe niet eens meer openging en tal van auto’s illegaal op het grasveld voor de ingang parkeerden. Zelfs de voorzitter van de organiserende stichting zette daar … Lees verder →

Er zijn van die dagen dat het maar moeilijk is de juiste woorden te vinden. Je hoofd is te leeg. Er zwerven hooguit wat losse letters rond, die zich maar niet tot woorden laten smeden. En elk excuus is goed … Lees verder →

Kleren maken de man. Dat is een uitspraak die je nauwelijks meer hoort. Vaak lijkt het er niet mee toe te doen wat je aan hebt. Goed,  het moet netjes zijn, maar strenge kledingcodes lijken niet meer te bestaan of ontgaan … Lees verder →

Zojuist belde Gade: “Cees is overleden.” Cees van der Pluijm, die imponerende gestalte, die eloquente redenaar, die vormvaste dichter, die vriend, die is gestorven. Een acute ontsteking, nu al weer weken geleden, is hem uiteindelijk toch de baas geworden. Ik … Lees verder →