Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik keer weer langzaam terug in het land der levenden. Vijf dagen was mijn wereld niet groter dan mijn slaapkamer, die ik ook in de nachten voor mijzelf had. De verhoging die ik had is nog minimaal, te verwaarlozen eigenlijk. En … Lees verder →

Wat zijn nu acht minuten? De meeste acht minuten gaan mij achteloos voorbij. 480 tellen, meer niet. Dat was ook de tijd die het Duitse vliegtuig bezig was met zijn fatale duikvlucht. Ik kan mij maar niet losmaken van dat … Lees verder →

Soms ga ik gebukt onder een overmatig gevoel van plichtsbetrachting. Neem nou vanochtend. Na een nacht vol koortsige droombeelden moet ik op tijd op, althans voor mij op tijd. Ik moet twee huwelijke sluiten. Het lijf geeft eigenlijk aan dat het … Lees verder →

Ik ga nog maar zelden op familiebezoek. Broers en zussen heb ik niet meer. Althans ze leven niet meer. Echt kwijt raken doe je ze nooit. Op de een of ander manier blijven ze bestaan, maar bij ze op bezoek … Lees verder →

En daarmee is voor vandaag alles gezegd!

Ik was nog niet in Nijmeegs nieuwe poptempel Doornroosje geweest. Poptempel? Ik weet niet waarom dat soort zalen als tempel worden bestempeld. Misschien omdat een van de Amsterdamse podia ooit echt een kerk was en zo die aanduiding aan andere … Lees verder →

Mijn Franse nicht is twee daagjes op bezoek. Maar dat wist de trouwe lezer al. We zijn maar een paar keer in ons leven zolang bij elkaar geweest. Dat was toen we een paar dagen logeerden in haar riante Franse onderkomen. Nu hebben … Lees verder →

Mijn nicht uit Frankrijk is een paar dagen in Nederland. Sinds een fiks aantal jaren woont zij met haar vrouw op een van de mooiste plekjes die ik ken. Een comfortabele bungalow op de top van een heuvel met 360º … Lees verder →

Ik combineer de gang naar het stembureau met het wegzetten van twee vuilniszakken aan de stoeprand. Twee zakken denk ik, een voor de provinciale staten en een voor het waterschap. Ik heb bij deze verkiezingen lang, heel lang getwijfeld. Gade … Lees verder →

Ik geloofde altijd al dat ik tamelijk verstandig at. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik te zwaar ben, veel te zwaar, maar een hongerdieet is niet zo aan mij besteed. Ooit, in een ver verleden ben ik fors afgevallen. Maar … Lees verder →