Auteursarchief: Jan Roelofs

Zo halverwege oktober is mijn verjaardagskalender overbevolkt. Een aantal geboortedagen klusteren zich dan. Mogelijk dat een koude januari leidt tot een hausse aan geboorten in oktober. Er zal vast wel eens uitgezocht zijn in welk jaargetijde de meeste kinderen verwekt … Lees verder →

Zelfs als je heel wat beters te doen zou hebben, raad ik je toch aan gauw eens naar het Museum Het Valkhof te gaan. Sowieso al aardig om oog in oog  met de geschiedenis van Nijmegen te komen staan, maar nu … Lees verder →

De avond is voorbij. Het is tijd om naar bed te gaan. Gade is al naar boven. Ik draal nog wat in de huiskamer. Ik hoor haar roepen:  “Er zit hier een zwarte vlinder op de muur. Wacht.” Met alle … Lees verder →

Ergens diep in de krochten van mijn Ziggo-horizonbox zitten tientallen tv-programma’s verborgen die ik nooit zal bekijken. Het dendert daar van de tekenfilms, natuuropnamen en emo-tv. Uren kijkplezier die ik ongezien aan mij voorbij laat gaan. Maar tussen die tientallen kanalen zweeft … Lees verder →

Het is nog maar een paar dagen geleden dat de grote baas van een éénmanspartij het Nederlandse parlement betitelde als ‘nepparlement’. Nu mag je als parlementariër bijna alles zeggen, je bent onschendbaar, maar dat betekent niet dat je dan ook … Lees verder →

Meestentijds ontrolt het leven zich aan mij in een plezierige en geruststellende gezapigheid. Ik ben geen avonturier, nooit geweest. Voor mij geen verre spannende reizen meer, ik hoef de Kilimandzjaro niet te beklimmen en Afrika zal voor mij waarschijnlijk een wel … Lees verder →

Hoe herinner je je een verjaardagsfeestje van iemand die 80 is geworden en die een partijtje heeft georganiseerd waar ruimte is voor een bijdrage in zang en woord. Er wordt gretig van die mogelijkheid gebruik gemaakt. De hoogtepunten rijgen zich aan … Lees verder →

Ik gun iedereen zijn eigen overtuiging, politiek en religieus. Daarvoor ben ik een ongebonden hart-en-nieren sociaal-democraat. Maar dat ieder zijn mening gunnen, betekent op geen enkel manier dat ik niet kan walgen van abjecte overtuigingen. Met bijna fysieke weerzin hoor ik politici … Lees verder →

Een paar maanden geleden presenteerde een collega-columnist een boekje. Tweewekelijks spreekt hij een tekst voor het Nieuwscafé, een plezierige bijeenkomst over actuele Nijmeegse zaken. Hij zorgt daar al sinds jaar en dag voor het divertissement en nu waren een aantal … Lees verder →

En dan zijn er van die dagen dat op al je afspraken een vloek lijkt te rusten. Nu heb ik helemaal niet zo veel afspraken op een dag, ik kijk wel uit, maar gisteren vielen al de afspraken en afspraakjes … Lees verder →