Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik leidt samen met Gade een genoeglijk leven. We hebben zo onze eigen besognes, waarin we ons eigen tempo bepalen. Ik heb het wel eens zo omschreven dat we gezamenlijk ons eigen leven leiden. We trekken van tijd tot tijd … Lees verder →

Vandaag wordt de Februaristaking van 1941 herdacht. Vijfenzeventig jaar geleden werd er massaal het werk neergelegd als protest tegen de Duitse bezetter en zijn Jodenvervolging. De staking vond vooral in het westen van het land plaats en wordt elk jaar … Lees verder →

Gade en ik beleven veel genoegen aan het ons op de bank installeren, nu meestal met Harrie de kat tussen ons in, en het bekijken van de een of andere serie. Nee, we hebben geen Netflix, we nemen her en … Lees verder →

Mijn bureau is een orde waarin ruimte voor de chaos is. Woorden die ik dankbaar leen van Vasalis. Op mijn bureau ken ik goed de weg. Er is geen sprake van ordelijke stapeltjes. In tegendeel. Mijn bureau ziet er uit … Lees verder →

Ik denk dat er vandaag maar weinig mensen zijn die zich realiseren dat het vandaag Baden Powelldag is. Vandaag precies 159 jaar geleden werd Baden Powellde stichter van wat nu Scouting heet, geboren. Toen ik er nog werkte waren het ‘De … Lees verder →

Ik heb mijn verjaardagscadeautje uitgepakt. Twee maanden geleden verjaarde ik en kreeg van Gade als cadeau een chique overnachting in een Haags tophotel met een voorstelling van het Nederlands Danstheater. Afgelopen vrijdagmiddag reisden we af. Dat had nog heel wat voeten … Lees verder →

Van tijd tot tijd worden mijn nachtelijke dromen door één woord beheerst. Het lijkt dan dat de hele nacht dat ene woord door mijn hoofd zoemt. In werkelijkheid is het misschien maar een paar seconden, maar dat is het mooie … Lees verder →

Over een paar weken sluit het sigarenwinkeltje bij mij op de hoek. De uitbaatster kan de exorbitant verhoogde huurprijs niet opbrengen. Dan zou er geld bij moeten en dat kan toch nooit de bedoeling van ondernemen zijn. De buurt betreurt … Lees verder →

Dinsdagmiddag, net na vieren kwam het definitieve bericht. Vroom en Dreesman bleek niet meer te redden. Op geen enkele manier. De legpuzzel was niet meer te maken, misschien waren er zelfs wat stukjes kwijt. In zo’n geval blijven er altijd … Lees verder →

Ik ben nog van de generatie die even geloofde in een maakbare samenleving. Die even dacht dat het mogelijk was een maatschappij te creëren  waar het delen van kennis, macht en inkomen gerealiseerd zou kunnen worden. In onze filosofielessen op … Lees verder →