Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik heb in mijn leven nogal wat onderscheidingen ontvangen. Dat is niets om mij op te laten voorstaan, voor de meesten heb ik niets bijzonders gedaan. Ergens in een verloren hoekje ligt er nog een doos vol met carnavalsmedailles. Daarvoor … Lees verder →

In het hotel hadden we een klein ontbijt besteld. Maar toen we ons in de ontbijtzaal meldden werden begroet met de vriendelijke woorden van de dienstdoende kelner: “Ach, het is zondag, maakt u maar gebruik van het het ontbijtbuffet.” Waarschijnlijk … Lees verder →

Ik heb grote bewondering voor mijn bloggende neef. Hij is een multi-talent dat zich kan laten voorstaan op vele kwaliteiten.Hij runde schouwburgen en theatergezelschappen, schreef tientallen kinderboeken en is nog aardig bovendien. Gisteren waren we bij hem en zijn vrouw … Lees verder →

Het voelt een beetje als de generale repetitie voor onze vakantie, straks over een paar weken naar het zuiden van Frankrijk. Nu gaan we naar het noorden, naar Drenthe. Niet eens een heel weekend, een nachtje maar. Maar ook voor … Lees verder →

Schoonheid en effectiviteit gaan lang niet altijd samen. Iets kan heel erg mooi zijn, maar het resultaat is nihil. De halve finale van het EK tussen Duitsland en Frankrijk was daar een voorbeeld van. Ik bekeek de wedstrijd en had … Lees verder →

Voor- en achtertuin zijn deels geplaveid. Niet zo dat een grote steenwoestenij is. Integendeel. De tegels en bakstenen in een strak patroon gelegd vormen een mooie tegenhanger voor de wilde plantengroei in de borders. Ik geniet van onze tuin, maar steek … Lees verder →

Vandaag is ze jarig.Morgen zal ze vertrekken. Naar haar lief. Vakantie in centraal Europa en daarna gaan ze samen naar een land over zee. Ze volgt haar lief, met een recent behaalde master-titel op zak. Gisteren heb ik haar afscheid … Lees verder →

Ik droom elke nacht. Veel van mijn dromen herinner ik mij. Het zijn verhalen van vertrekken, weggaan. Vaak is een stadhuis, mijn laatste werkplek het decor. De stadhuizen van mijn dromen lijken in de verste verte niet op het stadhuis … Lees verder →

Bij ons op het toilet hangen twee kalenders. De ene is een verjaardagskalender getooid met de verjaardagen van vrienden, familie, een enkele bekenden. Sommige al weer lang vergeten namen, vrienden voor een ogenblik die in een overmoedige bui op de … Lees verder →

Al twee keer eerder verscheen er een blog met deze titel. De laatste keer in september 2013. Ik verhaalde daar over de aanschaf van een bankje voor bij de tv. Tot dat moment keken wij vanuit twee afzonderlijke overeenkomstige stoelen. … Lees verder →