Auteursarchief: Jan Roelofs

Van jaren geleden herinner ik mij een televisiereclame van een schoonmaakmiddel, de naam ben ik al lang vergeten, dat als een witte tornado door het huis trok en alles stralend en glanzend achter liet. Zelfs het gauwste grauw werd oogverblindend wit … Lees verder →

Natuurlijk wist ik dat het leuk zou worden, maar zo leuk, nee, dat had ik nou ook weer niet gedacht. Het was een programmaatje van niks, op de keper beschouwd. De directeur van de boekhandel opende, een praatje van een … Lees verder →

“Je kent me zeker niet meer?” De man houdt me staande voor de ingang van de boekwinkel. “Ik was extra voor jou gekomen, voor de presentatie van Nijntje in het Nijmeegs, maar nou zie ik dat dat pas morgen is.” … Lees verder →

Natuurlijk ga ik mee, als Gade mij dat vaagt. Uit hoofde van een vrijwilligersbaantje wordt zij geregeld uitgenodigd voor de openingen van een expositie in het museum. Dit keer is het een kleine maar fijne tentoonstelling over de limes, de … Lees verder →

Ergens in de uitgestrekte virtuele zweeft een verdwenen blog van mij. In het archief zult u een bijdrage van 30 augustus missen. Nu sla ik bij uitzondering wel eens meer een dag je over, maar doorgaans moet er heel veel … Lees verder →

We moesten op zoek naar een nieuwe werkster. Ouderwets woord, het is modieuzer om te spreken over onze poets. Klinkt wat lieflijker, maar betekent toch dat je iemand inhuurt om die klusjes te doen waar je eigenlijk geen zin in … Lees verder →

Ex viert haar verjaardag. Ze heeft daartoe een tafel voor zes gereserveerd in een populaire eetgelegenheid gefrequenteerd door heel veel jong volk. Het is stampend druk als wij om half zeven binnenkomen. Het is duidelijk dat Ex jarig is. Dochterlief … Lees verder →

Ik was gisteren op tijd bij de onthulling van het 20e literaire baken (zie blog van gisteren). Het parkje dat een dag geleden nog zo leeg was, bruiste nu van het leven. De buurtbewoners hielden er hun jaarlijkse sportdag en buurtbuffet. … Lees verder →

Ik houd er niet van ergens maar net op tijd te komen. En nu ik dit zinnetje geschreven heb, weet ik dat dit niet helemaal waar is. Bij een vergadering wil ik nog wel eens wat te laat komen, maar … Lees verder →

Ik lees op dit moment het boekje van Amos Oz ‘Panter in de kelder’. Een wat ouder boekje dat nu duidelijk meelift op recenter werk zoals zijn onovertroffen ‘Judas’. Het hoofdpersoontje in dit boekje, ongetwijfeld geïnspireerd op de jonge Oz, … Lees verder →