Auteursarchief: Jan Roelofs

Ik schreef gisteren over de goede gewoonte om vrienden als cadeau een voorstelling te geven. Dat houdt natuurlijk altijd enig risico in als dat wat jij beoogd had als een goede suggestie bij de ontvanger nou net niet in goede … Lees verder →

Nee, er waren geen herdertjes die bij nachte lagen, geen dennenboom met of zonder lichtjes die bezongen werd en ook een Gloria werd niet of nauwelijks gehoord. Maar het was wel degelijk een kerstconcert, een barok kerstconcert. Gade en ik … Lees verder →

In niet al te lang geleden tijden hing mijn trap rond deze tijd al vol met kerstkaarten met de beste wensen van vrienden en en familie. Nu is de trap nog angstwekkend leeg. Slecht 6 kaarten kreeg ik tot nu … Lees verder →

Ik ben afscheid aan het nemen van een aantal activiteiten en dat voelt goed aan. Volgende week word ik 71. Als ik dat zo neer tik heb ik nauwelijks het idee dat het dan over mij gaat. 71, ik vind … Lees verder →

Ik ben zeer tevreden met het leven dat ik tot nu toe geleid heb. Volgde ooit een opleiding die speciaal voor mij gemaakt leek te zijn, privé ging alles met weinig turbulentie, meer dan voor de wind, kreeg geweldige kinderen, wist … Lees verder →

Het is een beeld dat beklijft. Het applaus is weggestorven. Duurde al ongekend lang in deze ruimte waar blijken van adhesie of afkeuring nauwelijks getolereerd worden en het woord niet tot elkaar maar via de voorzitter gericht wordt. Debatteert lastig. … Lees verder →

Je doet heel wat op zo’n ochtend, maar ook een heleboel dingen niet. Om zeven uur liep de wekker af. Maar dat was voor Gade, die zeer op tijd op haar werk moet. Ik blijf nog even liggen, koester me … Lees verder →

De woonkamer van Zoonlief en zijn verloofde is omgetoverd in een klein concertzaaltje. Alles wat zij aan stoelen, fauteuils, banken en krukjes bezitten is rijsgewijs neergezet. Met een beetje goede wil is er plaats voor twintig luisteraars. Of die ook … Lees verder →

We gaan uit eten bij vrienden. Lang elkaar niet meer gesproken, wij verheugen ons op een genoeglijke avond. Het is ruim een half uurtje rijden. Voor we gaan de gebruikelijke conversatie: “Heb je Harrie gezien?” “Nee, zij zal wel wandelen … Lees verder →

Zelf zou ik het waarschijnlijk nooit uitgezocht hebben, maar het was een vroeg verjaardagscadeautje voor mij en een verlaat geschenk voor Gade haar geboortedag, de Goldbergvariaties van Bach. Voor de kenners, waar ik mijzelf in het geheel niet toereken, BWV … Lees verder →