Auteursarchief: Jan Roelofs

De man staart uit het raam. Hij heeft zojuist het koffieapparaat aangezet. Dat warmt op. Buiten heeft de kou een klein wit laagje over de geparkeerde auto’s gelegd. “Dat wordt straks krabben,” denkt de man. Over een paar uur zal … Lees verder →

Zoals mogelijk bekend, en zo niet dan hoort u het nu, zit ik in de werkgroep ‘literaire bakens’ van de Stichting literaire Activiteiten Nijmegen. Die werkgroep heeft er voor gezorgd dat her en der in de stad aansprekende teksten zijn … Lees verder →

Wil ik vandaag eens gaan schrijven over onze binnenkort te organiseren ‘liederentafel’, blijkt dat woord niet eens te bestaan. In het ‘Groene Boekje’ schittert het woord door afwezigheid en de Dikke van Dale blijkt alleen maar ‘liedertafel’ te kennen en … Lees verder →

Van tijd tot tijd stel ik mij zelf de vraag wie ik nou eigenlijk ben. Dan probeer ik na te gaan of het beeld dat ik van mij heb een beetje klopt. Even in de spiegel te kijken en dan … Lees verder →

Ik schenk mijn tweede kopje koffie in. Nee, beter, ik maak mijn tweede kopje senseo. Er zijn mensen die zeggen dat dat geen echte koffie is. Ik doe het er al jaren mee. Ik heb wat gegrasduind op mijn laptop. … Lees verder →

Ik blader door mijn zaterdagkrant. Nu is een zaterdagkrant voor mij altijd een te omvangrijke stapel papier met veel te veel nieuws, achtergronden en verdieping. Ik snel de koppen, los het kruiswoordraadsel op en blader verder. Het echte lezen van … Lees verder →

De kwaliteit van het menselijk bestaan wordt heel vaak uitgedrukt in cijfers. Op een of ander vaak ver weg congres hebben geleerde mannen en vrouwen de norm vastgesteld. Wijk je te veel van die norm af, te hoog of te … Lees verder →

Ik leid een rustig leven. Doorgaans. De drukte van een arbeidzaam bestaan ligt al jaren achter mij. Ik lig zelden nog ergens wakker van en als dat wel gebeurt, is het om een futiliteit, een kleinigheid die in het nachtelijke … Lees verder →

Ik ben een stadsmens. Tenminste dat heb ik tot nu toe altijd gedacht. Ik heb de vaste overtuiging dat ik alleen maar kan gedijen in een stedelijke omgeving. Nooit heeft het wonen in een dorp mij aanlokkelijk geleken. Komt natuurlijk ook … Lees verder →

Vanavond zal ik weer een nieuwjaarsreceptie bezoeken. De nieuwjaarsreceptie van de gemeente Heumen. Ik had van mijn leven niet gedacht ooit nog de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Heumen te bezoeken, maar vanavond gaat dat er toch van komen. Ik ben … Lees verder →