Auteursarchief: Jan Roelofs

Het is een fleurig A5-je dat op mijn deurmat ligt. De bezorger of bezorgster heeft de nee-nee sticker op mijn brievenbus genegeerd. Als de SP of de afhaalchinees dat doet erger ik mij daaraan. Nu in het geheel niet. Niets … Lees verder →

Ik weet niet wat ik er van moet denken. Misschien moet ik er wel helemaal niets van denken. Misschien is het wel zo dat denken überhaupt nergens toe leidt. Dat verstand het beleven in de weg staat. Beleven dat zo … Lees verder →

De kamers in het klooster zijn vernoemd naar min of meer bekende Dominicanen. Gade en ik krijgen voor het weekend kamer 26 toebedeeld, vernoemd naar Bas Egbertzen. Een naam die mij niks zegt. Er zijn kamers die  heten naar Thomas … Lees verder →

Van 1958 tot 1963 verbleef ik vrijwel dagelijks in een klooster. Althans in de onmiddellijke nabijheid van een klooster. Ik was een vlijtige leerling van het Dominicus-college waar toen nog tal van paters tot het lerarenkorps hoorden. Zij woonden in … Lees verder →

Ik ging naar de stad om mijn autobanden te wisselen. Daarover bestaat net zo veel discussie als over de griepspuit. Is dat nu wel nodig als je waarschijnlijk toch niet naar het buitenland reist waar winterbanden niet alleen aangeraden worden, … Lees verder →

Ik mag mij hoogleraar, mooier nog professor noemen. Vanochtend gaf ik een college over het Nimweegs aan de Universiteit van Zwanenveld. De ‘universiteit’ is een initiatief van de Bibliotheek Dukenburg. Dat plaatst mijn hoogleraarschap direct in een heel ander licht. … Lees verder →

Ik kreeg wat dagen geleden het vriendelijke verzoek van mijn huisarts mij vanmiddag tussen 15:30 en 17:30 uur in zijn praktijk te melden voor het ontvangen van de jaarlijkse griepprik. Er is elk jaar, net als over zwarte piet, veel … Lees verder →

Ik houd van lezen. Ik lees veel te weinig.Ik kan genieten van een boek, van een goed verteld verhaal, van schrijvers die je met een eerste zin, nou vooruit het mag ook een eerste alinea zijn, het boek binnen sleuren … Lees verder →

Graag kom ik nog even terug op de ‘gastoptredens’ die ik afgelopen week gaf aan vier groepen eerstejaars van de opleiding Maatschappelijke Zorg van het ROC. Ik hield daar een verhaaltje, sterk persoonlijk gekleurd hoe ik het vond oud te … Lees verder →

Het is lang geleden dat ik zo moe was. Een moeheid die als een veel te zware loden jas om mijn schouders hing en niets meer dan slapen, slapen, slapen mogelijk maakte. Jee, wat was ik moe. Ik had afgelopen … Lees verder →