Auteursarchief: Jan Roelofs

Eind oktober kreeg ik de uitnodiging om op 5 december weer eens langs te komen bij de polikliniek interne geneeskunde van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis. Ik kreeg ook de vriendelijke groeten van de medewerkers. Dat stond tenminste onder aan de … Lees verder →

Eigenlijk had ik gehoopt er voorgoed vanaf te zijn. Wat mij betreft kan 5 december de zelfde status krijgen als, om maar iets te noemen, 24 april of 12 september. Data die voor sommige mensen natuurlijk een bijzondere betekenis hebben … Lees verder →

Buiten drenzelt de middag de avond in. Een middag die qua licht niet echt de kans kreeg een middag te worden. Herfst op zijn best, of zijn slechtst. De lucht is vocht. Het is een paar uur eerder. Ex belt. … Lees verder →

Het was jaren geleden. Op de boot naar Engeland. Een vakantie in de jaren 90 van de vorige eeuw. Natuurlijk was er aan boord van de ferry ook een  taxfree-winkel waarvan je het vaak onterechte idee had dat daar alles … Lees verder →

Soms zou ik willen dat het waar was, de uitkomst van al die rare spelletjes die je op je computer kunt doen en die je wijsmaken wie je engelbewaarder is, met wie je het beste zou kunnen trouwen of waar … Lees verder →

Ik beweeg veel te weinig. Er zijn normen die gerelateerd aan leeftijd en degelijke min of meer voorschrijven hoeveel je per dag, per week, zou moeten bewegen om het lijf en daarmee de geest nog enigszins gaande te houden. Ik … Lees verder →

Ik ben vandaag verhuisd. Vanochtend heb ik Bergweg 17 in Velp verlaten, het huis waar Ruben Sievez en Guusje Wielheesen als laatsten hebben gewoond. Ik heb de deur open laten staan, zodat iedereen die maar wil er naar binnen kan … Lees verder →

Dit blog, net als alle andere, tik ik meestal in twee keer. Op de een of andere manier lukt het mij niet de eerste keer de tekst er ongeschonden en zonder tikfouten op te krijgen. En dan heb ik het … Lees verder →

Nu de Waal vlak voor Nijmegen in tweeën is gesplitst, is het even zoeken hoe aan de juiste overkant te komen. Er zijn nu maar liefst drie overkanten, waarvan een eigenlijk geen overkant is maar de andere kant van de … Lees verder →

De vermoeidheid van de dag eerder sloeg ongenadig toe bij het derde stuk. Het Concert voor twee klavieren en strijkersensemble BWV 1061 van J.S. Bach ging volledig aan mij voorbij. Zowel het eerste deel als het daarop volgende adagio en fuga, ik … Lees verder →